Sekiz yıllık zorunlu eğitimle köylerde sadece eğitim sistemi değişmedi. Bir hayat tarzı da sessizce değişti.

Taşıma sistemle henüz oyun çağındaki çocuklar,

Sabah vakti anne ocağından koparıldı. Sırtlarına çantaları verildi,

uzun yolların tozuna,

servis araçlarının gürültüsüne emanet edildi.

O yaşlarda çocukların en kıymetli sermayesi zamandır. Oysa o zamanın önemli bir kısmı,

köy ile okul arasında gidip gelen yolların üzerinde tüketildi.

Bu süreçte köy okulları birer birer kapandı. Kapısına kilit vurulan sadece binalar değildi; köyün neşesi, çocuk sesleri

ve yarına dair umudu da o kapıların ardında kaldı.

Aradan yaklaşık çeyrek asır geçti.

Şimdi Milli Eğitim Bakanlığı yeni bir formül üzerinde duruyor: Öğrenciyi........

© Doğruhaber