Ekonomide bazen rakamlara bakarken, rakamların arkasındaki acımasız sistemi unutuyoruz. Enflasyon yükseliyor; çözüm olarak faiz politikaları öne çıkıyor. Ancak bir zaman sonra bakıyoruz ki, enflasyonun toplumsal ve ekonomik yükü devam ederken borçluluk da azalmıyor. O halde yalnızca kullanılan araca değil, ekonominin hangi anlayış ve öz üzerine kurulduğuna bakmak gerekiyor.

Doğu anlatılarından günümüze kadar ulaşan meşhur bir kıssa vardır.

Rivayet edilir ki bir gün bir padişah ile veziri arasında, insanın ve varlıkların eğitimle değişip değişemeyeceği üzerine bir tartışma çıkar. Vezir, eğitim ve terbiyeyle her şeyin değiştirilebileceğini, doğanın bile zamanla farklılaştırılabileceğini savunur. Padişah ise buna itiraz eder:

“Ne kadar eğitirsen eğit, öz değişmez.”

Vezir, padişahın bu sözünü kabul etmez ve iddiasını ispatlamak için bir kedi getirir. Kediyi uzun süre eğitir. Ona iki ayağı üzerinde durmayı, tepsi taşımayı, kahve fincanlarını misafirlere götürmeyi öğretir. Günler geçer, aylar geçer. Sonunda kedi, insan gibi dimdik yürümeye ve tepsi üzerinde taşıdığı kahveleri kusursuz biçimde servis etmeye başlar.

Bir gün sarayda büyük bir ziyafet düzenlenir. Vezir, eğittiği kediyi herkesin önünde gösterir. Kedi iki ayağı üzerinde yürür, elindeki tepsiyle misafirlerin arasında dolaşır ve kahveleri birer birer ikram eder.

Meclistekiler hayranlık içindedir. Herkes vezirin iddiasını kanıtladığını düşünür.

Fakat padişah hâlâ sessizdir.

Tam o sırada padişahın işaretiyle salona küçük bir fare bırakılır.

Fareyi gören kedi bir anda değişir.

Elindeki........

© Doğruhaber