Ebi Vakid el-Haris b. Avf (ra); Resulüllah (sav) bir gün mescitte ashabın bir grubuna sohbet ediyordu. Dışarıdan üç kişi geldi. Biri, halkadaki boş bulduğu yere oturdu. İkincisi, halkadakileri rahatsız etmemek için halkaya yanaştı ve oturdu. Üçüncüsü, halkadan uzak bir yere oturdu. Bu durum üzerine Resulullah (sav) şu… değerlendirmede bulundu.

“Resulullah (sav) size bu üç kişinin durumundan haber vereyim mi? Onlardan biri Yüce Allah’a sığındı. Yüce Allah da onu barındırdı. Yani Yüce Allah’ı zikretmek için boş bir yer bulup oturdu ve Yüce Allah bu mübarek meclisin faziletini ona bahşetti. Diğeri (insanları rahatsız etmemek için) utandı, Yüce Allah da ondan hayâ etti. Oturanları sıkıştırmamak için boş yere oturdu. Meclisin bereketinden nasibini aldı. Ötekine gelince o, (bu meclisten) yüz çevirdi, Yüce Allah da ondan yüz çevirdi. Sebepsiz yere oradan ayrıldı ve meclisin bereketinden mahrum kaldı.

Sahih hadis kaynaklarımızdan Buhari ve Müslim’de de geçen bu hadisten bizim alacağımız çok şey vardır.

1-Peygamberin toplanın diye emretmediği halde doğal bir sohbetine yakınlık gösteren ile uzak duranın durumunun Yüce Allah’ın dininde nasıl değerlendirildiğini anlamamızı sağlamaktadır. Peygambere ve Onun ağzından çıkan hadisleri dinleyen ile dinlemeyen........

© Doğruhaber