Kur’an-ı Kerim, iyiliğin ne olmadığını ve ne olduğunu şöyle açıklar:

“İyilik, yüzlerinizi doğu ve batı tarafına çevirmeniz değildir. Asıl iyilik o kimsenin yaptığıdır ki; Allah’a, âhiret gününe, meleklere, kitaba ve peygamberlere iman eder; sevdiği maldan yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışlara, yardım isteyenlere ve özgürlüğünü kaybetmiş olanlara harcar; namazı kılıp zekâtı verendir. Anlaşma yaptıklarında sözlerini tutarlar; darlıkta, hastalıkta ve savaş zamanında sabrederler. İşte doğru olanlar, bu vasıfları taşıyanlardır.” (Bakara, 177)

Bu ayetin, Yahudi ve Hristiyanlar hakkında indiği rivayet edilir. Yahudiler batıya, Hristiyanlar ise doğuya yönelerek ibadet ederlerdi. Bunun üzerine, gerçek iyiliği açıklamak için Allah bu ayeti göndermiştir. Birçok rivayete göre ise ayet, “yalnızca namaz” kılmakla iyiliğe erişilemeyeceğini beyan etmek için indirilmiştir.

Ayetin anlamı, her iki yorumu da içine alacak genişliktedir. Zira içinde iman ve ahlak bulunmayan, yalnızca biçim ve görüntüye indirgenmiş ibadet anlamını yitirir. Dolayısıyla iyilik, şekil ve suretle değil; kalbin Allah’a yönelmesiyle başlar, güzel ahlak ve yararlı eylemlerle vücut bulur.

Nitekim Hz. Peygamber (sas) de şöyle........

© Diyanet Haber