Çoğu insan fikir sahibi olmayı, kişinin bilgisel donanımından bağımsız olarak, aklına geleni söylemekle aynı şeymiş gibi görür. Oysa bilgiyle fikir neredeyse ayrılmaz bir ikilidir. Anlamlı ve gerçekten işe yarar olan, bilgiyle desteklenen veya bilgiye dayanan fikirdir. Ne var ki, etrafımız konuştuğu konu hakkında doğru dürüst bilgi sahibi olmadan fikir yürütebileceklerini sanan insanlarla dolur.

Bazen de fikir sahibi olmak pek çok kişi için kelime oyunlarından medet ummak, kelimelerin keyfi bir biçimde yeniden düzenlenmesi yoluyla bir tür masa başı spekülasyonu yapmak demektir. Böyle olunca da, herkes her konuda “fikir yürütmek” ihtiyacı duyuyor, bu da bilgi ile bilgisizlik, fikir ile saçma veya zırva arasında ayrım yapmayı zorlaştırıyor.

Bu arada, bilgiden söz ederken sadece kitabî bilgiyi kastetmiyorum. İnsanoğlunun bütün bilgisi yazıya veya söze dökülebilen türden bilgiden ibaret değildir. Nitekim birçok düşünür bu açıdan bilgi türleri arasında yarım yapma ihtiyacı duyar. Meselâ muhafazakâr İngiliz filozofu Michael Oakeshott (1901-1990) biri ‘’teknik’’ diğeri ‘’pratik’’ olmak üzere iki tür bilgiyi ayırt........

© Diyalog Gazetesi