İnsan, hayatın ne olduğunu çoğu zaman onu yaşarken değil, elinden kayıp giderken anlar.

Gençlik yıllarında ömür bitmez tükenmez bir hazine gibi görünür; yıllar geçtikçe o hazinenin her sabah biraz daha eksilen bir kese olduğu fark edilir.

Herakleitos'un dediği gibi aynı nehirde iki kez yıkanılmaz; çünkü ikinci girişte ne nehir aynı nehirdir ne de insan aynı insandır.

Hayat da böyledir; her an bir daha geri gelmemek üzere akar ve bizlere yalnızca o anın içinde durabilme imkânı bırakır.

Bu akışa direnmek beyhude, ona teslim olup savrulmak ise talihsizliktir; marifet, dümeni elde tutarak akıntıyla birlikte yol alabilmektir.

Yaşamak sadece var olmak değil, asıl olarak o akışın içinde kendi rengini suya katabilmektir.

Kimi insan hayatın kıyısında oturup akıp gideni seyreder; kimi ise........

© Diriliş Postası