Siyaset, doğası gereği toplumsal sorunlara akılcı çözümler üretme ve kitleleri ortak bir gelecek vizyonunda buluşturma sanatıdır. Ancak son dönemde Türk siyasetinin kronik bir hastalığı haline gelen "retorik sapmalar", siyaseti bir çözüm mercii olmaktan çıkarıp, adeta bir kelime oyununa ve fırsatçılık yarışına dönüştürmüş durumda. Bunun en somut örneğini, toplumun kutsal değerleriyle alenen dalga geçen bir sözde komedyene yönelik adli soruşturma karşısında tüm muhalefet liderlerinin takındığı ortak söylem tarzında bir kez daha görüyoruz.

​Yargının kendi bağımsız işleyişi içinde başlattığı bir soruşturmayı doğrudan iktidara ciro eden muhalefet liderleri, korolar halinde aynı argümana sarılıyorlar: “Geçmişte şu olaylar yaşanırken hassasiyetiniz neredeydi? Stand-up gösterilerinde aklınıza gelen Kur’an, mülakatlarda milyonlarca gencin hakkı yenilirken neden aklınıza gelmiyor?” İlk bakışta retorik birer haklılık arayışı veya "tutarlılık eleştirisi" gibi görünen bu çıkışlar, derinlemesine incelendiğinde tam anlamıyla bir siyasi rant devşirme çabasıdır. ​Peki, bu söylem neden tehlikeli ve neden siyasi ahlaktan yoksundur?

​Öncelikle, ortada toplumun........

© Diriliş Postası