Dövüş oyunları tarihinin en köklü efsanelerinden biri olan, ancak beyazperdedeki makûs talihini bir türlü yenemeyen Mortal Kombat serisinin son halkası Mortal Kombat II vizyondaki yerini aldı. Kariyeri sadece bu seriden ibaret olan yönetmen Simon McQuoid, sinematik anlatının temel unsurlarına dikkat edeceğine, reklam estetiğindeki vizör oyunlarıyla koca evreni ayağa kaldırmaya çalışarak, projenin baştan ölü doğmasına neden oluyor. Sinemanın, sadece estetik karelerin ve sahnelerin ardı ardına dizilmesi değil, bir tutarlılık disiplini olduğunu çözememiş gözüken McQuoid’in elinde harcanan bu ikinci film, ne yazık ki kötü kurgulanmış bir tanıtım videosu niteliğinde.

Filmin hikâye düzlemine geçildiğinde; izleyici, bırakın tali hikâyeleri, bir ana olay örgüsü dahi göremezken, sadece birbirine kaba kurguyla tutturulmuş parçalı dövüş sekansları buluyor. ‘Earthrealm’in kaderini belirleyecek olan kadim turnuva, bu kez yerini anlamsız bir oradan oraya savrulma haline bırakmış durumda. Antagonist-protagonist karmaşasında, karakterlerin neden ve nasıl bir arada olduğu, nereye gittikleri ya da neyi korumaya çalıştıkları sorusu, aralara serpiştirilen ‘fatality’ soslu yapmacık dövüşlerin gürültü-patırtısı arasında kaybolup gidiyor.

Senaryo metni bir dramatik yapı kurmak yerine, izleyiciye bir bilgisayar oyununun ara sahnelerini izletmeyi tercih etmiş gözüküyor. Mekanik ve duygu dünyasından uzak diyaloglar, karakterler için birer yön tabelası gibi çalışarak, izleyiciyi bir sonraki sahneye hazırlama amacından öte gidemiyor. Hikâyenin içinde ne bir ruhsal derinleşme, ne bir karakterin........

© Diriliş Postası