UPDATE MAKROME MATEMATİKTE ALAN FİZİĞİ

Klasik yaklaşımda alan; bir parçacığın çevresinde oluşan etki bölgesi olarak ele alınır.Makrome yaklaşımında ise alan, yalnızca bir etkinin yayılımı değil; düğümlenmiş süreklilik örgüsünün davranışsal uzantısıdır.

nokta tek başına anlam taşımaz,

her nokta çevresel örüntüyle birlikte var olur,

alan ise bu ilişkilerin görünürleşmiş hareketidir.

nokta boyutsuz kabul edilir.

Makrome yaklaşımında ise:

her nokta bir iz taşıyıcısıdır,

geçmiş etkileşimlerin örüntüsel bilgisini taşır,

bu nedenle nokta statik değil, hafızasal bir düğümdür.

Bu bakışta koordinatlar yalnızca konum belirtmez;aynı zamanda ilişkisel yoğunluğu da ifade eder.

Alanın Yeniden Tanımı

Alan = Düğümler arası örüntüsel etkileşim yoğunluğu

şeklinde düşünülebilir.

boşlukta yayılan gizemli bir şey değil,

ilişkilerin süreklilik haritasıdır.

elektromanyetik etkileşim,

farklı ölçeklerde aynı örgü mantığının davranışları olarak yorumlanabilir.

Süreklilik ve Kesiklilik

Makrome yaklaşımında evren:

tamamen kesintisiz değildir,

tamamen kopuk da değildir.

ardışık iz güncellemeleriyle ilerleyen örgüsel süreklilik

sabit bir yüzey değil,

sürekli yeniden kurulan ilişkisel bir örüntüdür.

Eğer her düğüm önceki durumların izini taşıyorsa:

alan yalnızca anlık etkileşim değil, aynı zamanda geçmişin yankısal devamıdır.

hatta biyolojik oluşumlar

önceki örgülerin güncellenmiş halleri olarak düşünülebilir.

Bu bakış, rejenerasyon, hücresel yönelim ve biçim korunumuna farklı yorumlar sunabilir.

Makrome Matematikte alan fiziği yaklaşımı:

alanı boşlukta yayılan bağımsız bir yapı olarak değil,

düğümler arası örüntüsel sürekliliğin davranışı olarak ele alır.

arasında ortak bir dil kurulabileceğini öne sürer.

UPDATE MAKROME MATEMATİKTE ALANIN FRAKTAL YAPISI

Klasik fizik modellerinde alan çoğu zaman düzgün, sürekli ve homojen davranan bir yapı gibi ele alınır.Makrome yaklaşımında ise alan; kendi içinde tekrar eden, ölçek değiştirirken benzer davranışlar üreten örgüsel bir yapı olarak değerlendirilir.

atomik ölçekte görülen ilişkiler,

biyolojik yapılardaki örüntüler,

gezegensel hareketler,

hatta galaktik dağılımlar

farklı boyutlarda tekrar eden ilişkisel düğüm mantıkları olarak okunabilir.

Bu nedenle Makrome Matematikte alan:

yalnızca yayılım gösteren bir etki değil,ölçekler arasında kendini yeniden kuran fraktal bir örgüdür.

Fraktal Yaklaşımın Temeli

bütünde görülen davranışın,

parçaların içinde de benzer şekilde ortaya çıkmasıdır.

Makrome yaklaşımında bu durum:

dalga davranışlarında,

biyolojik oluşumlarda,

enerji dağılımlarında

tekrar eden bağlantısal örüntüler şeklinde düşünülür.

Bir ağacın dal yapısı, damar sistemleri, nehir yolları veya sinir ağları buna örnek olarak verilebilir.

Burada önemli olan nokta şudur:

Fraktal yapı yalnızca geometrik benzerlik değildir;aynı zamanda davranışın farklı ölçeklerde yeniden oluşabilmesidir.

Alan ve Ölçek İlişkisi

Makrome modelinde alan sabit bir yüzey değildir.Alan:

yeniden organize olur.

Bu organizasyon farklı ölçeklerde benzer davranışlar gösterebilir.

hücre içindeki bilgi akışı,

farklı büyüklüklerde olmalarına rağmen örgüsel bağlantı mantıkları bakımından benzer okunabilir.

Bu nedenle ölçek büyüdükçe yapı tamamen değişmez;örüntü yeni biçimler alarak devam eder.

Düğüm ve Tekrarlayan Örüntü

Makrome Matematikte her düğüm:

bulunduğu anın değil,

geçmiş etkileşimlerin de taşıyıcısıdır.

Bu durum alanın yalnızca anlık değil, iz biriktiren bir yapı olduğunu düşündürür.

Eğer her yeni oluşum önceki örgülerin güncellenmiş haliyse:

alanın kendisi fraktal hafıza davranışı gösterebilir.

biyolojik rejenerasyon,

alışkanlık sistemleri,

toplumsal örgütlenmeler

gibi birçok yapıya uygulanabilir düşünsel bir model sunar.

Süreklilik İçindeki Kesiklilik

Fraktal yapı tamamen pürüzsüz değildir.

Makrome yaklaşımında alan:

kesikli güncellemelerle ilerleyen,

fakat genel davranışta süreklilik gösteren

bir örgü modeli olarak düşünülür.

her düğüm küçük bir kırılım,

her kırılım yeni bir bağlantı,

her bağlantı yeni bir örüntü üretir.

statik bir boşluk değil,sürekli kendini yeniden ören dinamik bir yapı haline gelir.

Alanın Hafızasal Davranışı

Makrome yaklaşımında fraktal yapı yalnızca şekil tekrarından ibaret değildir.

ölçekler boyunca taşınabilmesidir.

yalnızca fiziksel etkileşim alanı değil,

aynı zamanda izlerin sürekliliğini taşıyan örgüsel bir hafıza katmanı olarak düşünülebilir.

Bu düşünce, gelecekte:

kuantum alan yorumları

gibi alanlarla ilişkilendirilebilir.

Makrome Matematikte Alanın Fraktal Yapısı yaklaşımı:

evreni tek ölçekli bir sistem olarak değil,

kendini farklı boyutlarda yeniden organize eden ilişkisel bir örgü olarak ele alır.

ve farklı ölçeklerde benzer davranışlar üretebilir.

Böylece fraktal yapı:

yalnızca geometrik bir tekrar değil,sürekliliğin örgüsel davranışı olarak yorumlanır.

UPDATE MAKROME MATEMATİKTE SİMETRİDEN DOĞAN AÇILAR VE ÖRGÜ MODELİ

Doğada görülen birçok yapı yalnızca rastgele dağılımlarla oluşmaz.Kristallerden galaksilere, bitki dizilimlerinden dalga davranışlarına kadar birçok sistemde belirli simetrik yönelimler gözlemlenir.

Makrome yaklaşımında simetri:

yalnızca görsel düzen değil,

alanın denge kurma eğiliminin geometrik sonucudur.

Bu nedenle açı kavramı da yalnızca iki doğrunun kesişmesi olarak değil;

örgü içerisindeki yönelim ilişkisi

Simetri ve Yön Oluşumu

Bir yapı kendi içinde denge kurmaya başladığında:

karşılıklı hizalanmalar

Makrome Matematikte bu durum:

simetrik düğümlerin yön üretmesi

yalnızca geometrik ölçü değil,

alanın akış yönünü belirleyen örgüsel kırılımdır.

Açının Örgüsel Yorumu

Klasik yaklaşımda açı:

iki çizgi arasındaki ölçüsel farktır.

Makrome yaklaşımında ise açı:

iki yönelimin örgü içindeki ilişki biçimidir.

bitki spiral dizilimleri,

belirli açısal tekrarlarla örgü kurarlar.

Bu tekrarlar rastgele değil, denge ve dağılım ilişkileriyle oluşur.

Dalga davranışlarında da yön değişimleri belirli simetrik geçişlerle oluşur.Bu nedenle açı, hareketin kırıldığı nokta değil; yön değiştiren süreklilik olarak düşünülebilir.

Simetriden Doğan Örgü

Makrome modelinde simetri durağanlık değildir.

tekrar eden bağlantılar sayesinde

örgünün kararlılık kazanmasını sağlar.

Bir yapı tamamen düzensiz olduğunda:

enerji dağılımı kararsızlaşabilir,

bağlantılar kopabilir,

örüntü sürekliliği bozulabilir.

Fakat belirli simetrik tekrarlar:

Bu nedenle örgü modeli:

simetrik yönelimlerin birbirine bağlanmasıyla oluşan ilişkisel ağ

olarak düşünülebilir.

Açılar ve Alan Yoğunluğu

Makrome yaklaşımında her açı:

yeni bir bağlantı ihtimali,

yeni bir düğüm oluşumu

elektromanyetik dağılımlar,

biyolojik dallanmalar,

üzerinde düşünsel modellemeler kurulmasına imkan sağlayabilir.

Makrome Matematikte simetri yalnızca tek ölçekte oluşmaz.

Küçük ölçekte görülen açısal ilişkiler:

daha büyük yapılarda yeniden ortaya çıkabilir.

akciğer dallanmaları,

fraktal açı örgüleri oluşturabilir.

simetri yalnızca şeklin değil,yön davranışının da tekrar eden hafızası haline gelir.

Süreklilik ve Kırılım

Makrome yaklaşımında açı:

sürekliliğin yön değişimidir.

Bu nedenle örgü modeli:

düz ilerleyen çizgilerden değil,

kırılarak yön değiştiren bağlantılardan oluşur.

yeni bir simetri ihtimali,

yeni bir denge arayışı

Makrome Matematikte Simetriden Doğan Açılar ve Örgü Modeli yaklaşımı:

açıyı yalnızca geometrik ölçü olarak değil,

yönelimsel ilişki biçimi olarak ele alır.

örgüsel denge üretimidir.

alanın yön değiştiren davranışları,

düğümler arası geçişler,

ve sürekliliğin kırılarak yeniden organize oluşu

Böylece doğadaki birçok yapı:

ve örgü ilişkileri üzerinden ortak bir davranış diliyle........

© Dikgazete.com