Bazı ateşler harlı yanmaz. Uzaktan bakıldığında sönmüş sanılır. Oysa yaklaşınca anlaşılır; içinde ağır ağır yanan, acele etmeyen, bağırmayan bir ateş vardır. Güvez böyle bir ateştir. Alev göstermez ama ısıtır. Gürültü çıkarmaz ama pişirir. Sabır ister, zaman ister, bekleyeni ödüllendirir.

Ateşin hızlı olanını herkes sever. Çabuk yakan, hemen kaynatan, bir anda parlayan ateş göze daha güçlü görünür. Oysa hayat, harlı ateşten çok güvez ateşinde pişer. İnsan en çok güvezde değişir. Yavaş yavaş, fark etmeden, içine sine sine.

Toplum hızlı ateşi sever. Hızlı konuşanı, hızlı karar vereni, hızlı yükseleni, hızlı zayıflayanı, hızlı mutlu olanı… Oysa insan ruhu hızlı ateşe dayanamaz. Hızlı ateş ya yakar ya söndürür. Güvez ise dönüştürür.

İnsanın hayatında da güvez dönemleri vardır. Dışarıdan bakıldığında durgun, hatta hareketsiz görünen........

© Dikgazete.com