Yeni Parti'nin ve hoşnutsuzların 'yasa' karşısındaki tutumu üzerine…Y

Bir buçuk yılı aşkın süredir Kürt sorununa ilişkin yeni bir süreç devam ediyor. İktidar cenahı bu konuda dürüst davrandı ve sürecin adını ‘Terörsüz Türkiye’ koydu; asıl hedefin ‘demokratik Türkiye’ olduğunu iddia etmedi. Demokrasiye, marketlerde gazoz üzerine iliştirilen promosyon bardak muamelesi yaptı, yapıyor.

Süreci şu ya da bu niyetle destekleyenlerin bir kısmı ise resmî adının hilafına mütemadiyen demokrasi ve barıştan söz etti. Olanı değil, görmek istediklerini gördüler sanki. Bunca ayın sonunda tek bir belediye başkanı görevine dönemedi ve başta Demirtaş olmak üzere HDP’li siyasetçiler hâlâ cezaevinde. Bu durum kendilerine eleştiri olarak yöneltildiğinde sergiledikleri öfke, örneğin son komisyon toplantısında Saruhan Oluç’un, Murat Emir’e, Demirtaş üzerinden yönelttiği sert eleştiri, apaçık/somut gerçeklerin görülmesini engellemiyor.

Yinelemekte zarar yok, 2024 sonbaharında başlayan bu sürece karşı olanlardan değilim. Karşı olmadığım, bir şeylerin başlamış olması. Buna mukabil, adı konusunda dahi tam olarak uzlaşılamayan son maceranın ilk günden itibaren yürütülüş biçimini ve sınırları iktidarca uygun görülen çerçeveyi benimsemiyorum. Bir sorunun yeniden ve medenice konuşuluyor olması iyi bir şeydir, ancak o sorunun nasıl tanımlandığı ve nasıl ele alındığı göz ardı edilirse bir süre sonra sapla samanın karışma ihtimali artar.

16 yıl sonra yeniden ‘yetmez ama evetçilik’

Kürt sorunu tarihsel bir sorun. Büyük acılara, mağduriyetlere, toplumsal ve insani yaraya neden olmuş bir sorun. Türkiye’de böyle bir sorunun olmadığını düşünenler bulunduğu gibi, varlığını kabul edip tanımda ve dolayısıyla çözümde anlaşamayan çok insan, siyasi hat da var. Yüz küsur yıllık bir düğüm birkaç yılda, bir komisyonla, bir yasayla çözülmez tabii. Fakat bir yerden başlamak gerektiğine de kuşku yok.

Yok olmasına yok da, ‘Nereden ve nasıl başlanmalıydı, nasıl yol alınmalıydı?’ sorularını yöneltip süreci ve nihayetinde ortaya çıkan yasa önerisini farklı açılardan eleştirenlerin dile........

© Diken