2000’ler boyunca Yunanistan İstatistik Ofisi, özellikle bütçe açığını, borçların milli gelire oranını ve kısmen de ekonomik büyüme oranlarını olduğundan daha iyi gösterdi. 2009’da iktidara gelen Papandreou hükümeti önceki hükümetin yüzde 6 civarında açıkladığı bütçe açığının gösterilenin yüzde 100’ünden daha fazla olduğunu kamuoyu ile paylaştı. 

Daha sonra revize edilen gerçek veri, farkı yüzde 200’lere taşıdı. 

Bu sadece bir revizyon muydu? 

Bu bir devletin yıllarca yanlış istatistiki raporlar yaptığının bir itirafıydı. 

Yunanistan doğal olarak Avro kullanan ülkelerin verileri güvenilirdir varsayımı ile çalışan AB İstatistik Ofisi olan Eurostat’ın da üyesidir. 

Bu süreçte Eurostat’ın varsayımı çöktü. Daha kötüsü, diğer üye ülkelerin de yanlış bilgi verip vermediği konusunda derin şüpheler oluştu. 

Tam anlamıyla bir güven kriziydi bu. 

Kurumsal erozyona neden olan süreçte ekonomik sonuçlar daha da önem kazanmaktaydı. Borç artış hızı yukarılara giderken gelecek vergi yükü de artıyordu. Bu da kaçınılmaz olarak ülke batma riskini ve onun olasılığını gündeme getiriyordu. 

Böyle olunca ülke risk primi arttı, borç çevirme daha pahalı hale geldi ve kendi kendini besleyen kriz başladı. Bu aşamanın hemen arkasında klasik gelişmekte........

© Cumhuriyet