Kemal Kılıçdaroğlu’nu birçok kişi gibi ben de Melih Gökçek’i ve AKP kurucularından ve başkan yardımcılarından rahmetli Dengir Mir Mehmet Fırat’ı açık farkla yenilgiye uğrattığı TV programında tanıdım.

Sükûneti, bilgi birikimi, özgüveni, belgelerle konuşması ve ince mizahı ile göz doldurucuydu...

İlk hayal kırıklığımız, kuşkusuz değerli bir bilim insanımız olan, fakat siyaseten tanımayıp sonradan MHP’li olduğunu öğrendiğimiz profesör Ekmeleddin İhsanoğlu’nu beklenmedik şekilde CHP’nin cumhurbaşkanı adayı olarak göstermesi oldu.

Bu seçimi benim için ayrıca hayal kırıklığıydı. Çünkü aralarında olduğum biz yazar ve sanatçıları aday belirlenmesi öncesinde görüşlerimizi almak için toplamış fakat seçimini zaten önceden yapmış olduğu anlaşılmıştı.

Yani göstermelik bir toplantıydı bu. Bizimle alay ediyordu. Sonradan başka bir nedenle kullandığı yakışıksız ifade ile “tıpış tıpış” geleceğimizi biliyordu.

Nitekim, içimize sinmese de sırf rakip aday seçilmesin diye, tıpış tıpış giderek Kılıçdaroğlu’nun adayı için oy kullandık ve belki de öngörülmüş olduğu gibi yenilgiye uğradık.

Adalet yürüyüşünde kısa bir mesafeyi en ön sırada onunla birlikte yürüdüm ve kameralara Yunus Gibi adlı şiirimi okudum.

Kılıçdaroğlu her zamanki suskunluğunu koruyarak herkesin coşkuyla alkışladığı şiirle ilgili tek söz etmedi. Beğendiğine ya da beğenmediğine dair yüzünde çizgi kıpırdamadı.

Olabilir. Herkesten şiir konusunda duyarlı olması beklenemez. Yürüyüşün son gününde Cumhuriyet özel bir yayın yapmış, ilk sayfada benim yürüyüş konulu şiirlerim yer........

© Cumhuriyet