Ο Ντόριαν Γκραίυ στην Ελλάδα
και ποιους θ’ αφήσεις»
Διονύσης Σαββόπουλος, «Το Φορτηγό»
To «Πορτραίτο του Ντόριαν Γκραίυ» είναι ένα εμβληματικό λογοτεχνικό έργο του Όσκαρ Ουάιλντ.
Η υπόθεση έχει ως εξής:
Ένας ζωγράφος γοητευμένος από την ομορφιά του Ντόριαν Γκραίυ ζωγραφίζει το πορτραίτο του και αυτός, συνειδητοποιώντας πως η ομορφιά του μια μέρα θα χαθεί, εκφράζει την φαουστική ευχή να πουλήσει τη ψυχή του με αντάλλαγμα να γεράσει το πορτραίτο αντί για εκείνον.
Η ευχή πραγματοποιείται.
Κάποτε μετανοιωμένος για την έκλυτη ζωή του, κραυγάζοντας, καρφώνει ένα μαχαίρι στον καμβά που ήταν ζωγραφισμένο το πρόσωπό του και όταν οι υπηρέτες μπαίνουν στο δωμάτιο, βρίσκουν τον Ντόριαν Γκραίυ νεκρό.
Ο Όσκαρ Ουάιλντ έζησε στη λεγόμενη Βικτωριανή εποχή, που ένα από τα χαρακτηριστικά της ήταν τα αυστηρά κοινωνικά ήθη.
Εμείς ζούμε στην Ελλάδα με χαρακτηριστικά την παρατεταμένη παρακμή, την πολιτική φαυλότητα και σήψη των θεσμών, σε ένα περιβάλλον νεοφιλελεύθερης οικονομίας που κυριαρχούν οικονομικές πολιτικές, σύμφωνα με τις οποίες η «αγορά γνωρίζει» και ο «ανταγωνισμός» λειτουργεί προς όφελος του πολίτη.
Ζούμε σε μια εποχή δηθενιάς που ο θεός της δημοσιότητας απαιτεί, από όσους προβάλλουν δημόσια την εικόνα τους (καλλιτέχνες, δημοσιογράφους, πολιτικούς…), λαμπερό πρόσωπο, αρυτίδωτο μέτωπο, λαμπερά δόντια, μαύρα πλούσια μαλλιά, και μπόλικη σιλικόνη. Όσο λιγότερα προσόντα έχει κάποιος τόσο περισσότερο «κατασκευασμένο πρόσωπο» απαιτείται.
«Φόρα λοιπόν τα κολάρα και τις γραβάτες» λέει ο Αλέξης Ζορμπάς στον Νίκο Καζαντζάκη. «Δεν........
