Οι πόλεμοι του 21ου αιώνα δεν αρχίζουν με πυροβολισμούς, αλλά με αφηγήσεις. Πριν από τις εκρήξεις και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις αρχίζει να διαμορφώνεται μια ιστορία: ποιος απειλεί, ποιος αμύνεται και ποιος υπερασπίζεται την τάξη του κόσμου. Αυτή η ιστορία γεννιέται σε διπλωματικά γραφεία, σε στρατηγικά ινστιτούτα και σε αίθουσες συνεδριάσεων για να περάσει σύντομα στα μέσα ενημέρωσης, στα άρθρα των εφημερίδων και στις οθόνες των κινητών τηλεφώνων. Σταδιακά γίνεται το πλαίσιο μέσα από το οποίο οι κοινωνίες αρχίζουν να κατανοούν την πραγματικότητα.Σε αυτό το σημείο ο πόλεμος έχει ήδη αρχίσει. Δεν υπάρχουν ακόμη μέτωπα ή χάρτες επιχειρήσεων. Το στοιχείο που καθορίζει κάθε αντιπαράθεση είναι το νόημα που αποδίδεται στα γεγονότα. Κάθε μεγάλη σύγκρουση προετοιμάζεται πρώτα στο πεδίο των ιδεών πριν εμφανιστεί στο πεδίο των μαχών.

Στη σύγχρονη εποχή οι συγκρούσεις δεν γίνονται μόνο με όπλα και οπλικά συστήματα για να αναδειχθεί ο υβριδικός, πειραματικός ή καταστροφικός τους χαρακτήρας. Διεξάγονται με ερμηνείες και υποθέσεις για το τι σημαίνουν πραγματικά αυτά που συμβαίνουν. Οι ερμηνείες αυτές διατυπώνονται σχεδόν αμέσως, μέσα σε ένα πλαίσιο που ορίζει ποιος είναι ο επιτιθέμενος, ποιος το θύμα και ποιος ο υπερασπιστής της τάξης. Με αυτό τον τρόπο οι λέξεις προηγούνται των πυραύλων και συχνά καθορίζουν την ίδια τη δυναμική της σύγκρουσης, ενώ οι κοινωνίες αντιλαμβάνονται τα γεγονότα μέσα από την ιστορία που τα ερμηνεύει.Η ένταση που διαπερνά τη Μέση Ανατολή αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της διαδικασίας. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν παρουσιάζεται συχνά ακόμη ως περιφερειακή κρίση. Ωστόσο μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο, ότι η σύγκρουση αυτή λειτουργεί ταυτόχρονα ως γεωπολιτική αντιπαράθεση, ως τεχνολογικός μετασχηματισμός του πολέμου και ως αγώνας για τον έλεγχο των αφηγήσεων που........

© Cretalive