Denizin ortasında yavaşça süzülen bir deniz kaplumbağası düşünün. Kabuğu olması gereken formdan sapmış, yıllar önce bir balık ağına dolanmış, büyüdükçe ağ daralmış, bedenini sıkıştırmış. O ağ artık onun kaderi olmuş. Kurtulamamış. Yaşamış ama eksik, büyümüş ama şekli bozulmuş, sonunda ise kaçınılmaz bir sonla karşılaşmış. Bu bir istisna değil. Bu, modern dünyanın görünmeyen normali. Gökyüzünde süzülen bir deniz kuşu için plastik bir kapak, parlak bir oyuncak değil. Ölümcül bir tuzak. Parlaklıklarıyla cezbeden bu atıklar, kuşlar tarafından besin sanılarak yutuluyor. Mide doluyor ama beslenme gerçekleşmiyor. Açlıktan ölen ama midesi plastikle dolu canlılar… Denizde süzülen şeffaf bir poşet. Bir denizanası gibi görünüyor. Ama değil. Onu av zanneden bir kaplumbağa için bu sadece bir hata değil, ölümcül bir karar. Karada ise tablo değişmiyor. Bir kedi, merakla yaklaştığı bir konserve kutusuna başını sokuyor. Çıkamıyor. İnsan için bir çöp başka bir canlı için kapanı olmayan bir tuzak. Ama hikaye burada bitmiyor. Daha görünmeyen, daha........

© Bizim TV