Grev, modern çalışma hukukunda işçinin üretimden gelen gücünü kullanarak masada eşitlik aradığı en meşru ve anayasal haktır. Ancak bugün Türkiye’de bu hak, "grev kırıcılığı" adı verilen sistematik bir kuşatma altında, kağıt üzerinde bir metne dönüştürülmek isteniyor. Grev kırıcılığı, sadece bir iş durdurma eylemini başarısız kılma çabası değildir; bu eylem, emeğin sermaye karşısındaki tek meşru savunma silahının elinden alınması, yani anayasal bir hakkın fiilen yok edilmesidir.

YÖNTEMLER VE TÜRLER:

Grev kırıcılığı bugün karşımıza tek bir biçimde çıkmıyor; aksine, sermayenin yaratıcılığıyla çeşitlenen bir "yöntemler bütününe" dönüşmüş durumda. İşverenler bu suçu işlerken hukukun boşluklarından sızan farklı yollara başvuruyor:

YASAL BOYUT:

6356 Sayılı Kanun’a göre grev kırıcılığı tartışmasız adli bir suçtur. Ancak hukuk sistemimizdeki temel tıkanıklık, yasanın caydırıcılık vasfını yitirmiş olmasıdır. Uygulanan komik idari para cezaları, devasa fabrikaların patronları için bir "ceza" değil, olsa olsa bir "operasyon gideri" veya "suç işleme bedeli" haline........

© Birgün