Gazeteciliğe yönelen baskının şiddetlendiği günlerden geçiyoruz. Bu mesleği yapmak ekonomik açıdan zaten neredeyse imkânsız hale getirilmişti. Şimdi bu da yetmezmiş gibi gazetecilerin başının üstünde yargı sopası sallanıyor. Muhabirimiz ve arkadaşımız İsmail Arı tutuklanalı 10 gün oldu. İsmail “gazetecilik suçu” nedeniyle günlerdir dört duvar arasında tutuluyor. Alican Uludağ, Merdan Yanardağ, Pınar Gayıp ve diğer birçok meslektaşımız da İsmail gibi hapis yatıyor.

20 Şubat’tan bu yana tutuklu olan Alican Uludağ hakkında, “Cumhurbaşkanına alenen hakaret”, “Yanıltıcı bilgiyi alenen yayma” ve “Türkiye Cumhuriyeti hükümetini ve devletin yargı organlarını alenen aşağılama” suçlamalarıyla iddianame düzenlendi. Hakkında 9 yıl 8 aya kadar hapis cezası istendi. 27 Ekim’den bu yana, yani 5 ayı aşkın süredir tutuklu olan Merdan Yanardağ ise akla ziyan “siyasi casusluk” davası kapsamında 11 Mayıs’ta Silivri’de hâkim karşısına çıkacak.

29 Mart Pazar günü, gazeteciliği hedef alan baskıları protesto etmek için Kadıköy’de bir araya geldik. Yoğun ve aralıksız süren yağışa rağmen yurttaşlara yaptığımız çağrı karşılık buldu. Yüzlerce kişi, yağmur-çamur demeden bizimle birlikte saatlerce polis ablukası içinde bekledi. Yürüyüş hakkımız ise sebebi siyaseten belli, hukuken muamma bir engele takıldı. Otobüslerce çevik kuvvet, ellerinde tuttukları kalkanlarla önümüze dikildi. Kolluk, gazeteciler ile yurttaşların kol kola verip basın özgürlüğü ve demokrasi için Kadıköy sokaklarında yürümemesi için parkın etrafında kordon oluşturdu.

Pazar günü yaşadıklarımız, demokratik haklar ile basın özgürlüğü arasındaki ayrılmaz ilişkiyi bir kez daha gösterdi. Gazeteciliğin özgür olmadığı bir ülkede, demokratik haklar da kullanılamaz hale gelir. Tersinden düşünürsek de sonuç aynıdır. Bir ülkede demokratik haklar ve özgürlükler saldırı altındaysa, seçme ve seçilme hakkına müdahale ediliyor, tutuklama kararları kolayca verilebiliyor, eylemler ve kitlesel toplantılar keyfi olarak engelleniyorsa, orada gazetecilik de........

© Birgün