Edebiyatın şehir hatırlı büyük ustasının öte yakaya göçüşünün üzerinden dört yıl geçti. 2022 yılının nisan başında kaybetmiştik kendisini.

Her yıl yaptığımız gibi yine şehrinde anıyoruz üstadı. Mezarı başında memleket (Heredan) toprağını üzerine serperken her yıl anacağız seni ve hatıralarını demiştim.

İşte onu yine yapıyoruz.

Yaşıyorken kendisine bir şiirimi ithaf ederek demiştim ki;

her gidiş yitiştir“vakitlerden bir vakit, gitmiştiniz bu diyardan, mahzun”gittinşimdi dönmek telaşındasınvelâkin her gidişdönüşün hüznüne gebebir şarkı vardı anımsarsın haniDiyarbekir şad kar derdi ya!Diyarbekir’i sorarsan şad akmıyor artıksenin bildiğin şehir şadumandışarkının sözlerindeki nağmelerde kaldıHançepek demiştin ya boşuna arama gavuru gitmiş mahallesi kalmış (mı)Marangoz Xaço vardı bir zamanlarsen iyi bilirdinhah tamam işte aynen oşimdilerde yokoysa ne de güzel ipek böcekçiliği yapardıSuriçi’ndeki evinin avlusundamor menevşe mooor diye bağıranların gölgelerinde soluklandıklarıhercai menekşelerin sırdaşı dutlara da kıydılar ustakozalar örülmeyen bu şehirdeböcek de kalmadı ipek dekına yaksınlar münasip yerlerineBalıkçılarbaşı’ndaki Daşçılar Kahvesi’nin yerinde yeller es(m)iyorne taş kaldı bu şehrin teşkalesindene de taşı nakış gibi işleyen Ermeni, Süryani ustalar‘eskiler........

© Bianet