“Derslik sayısı artabilir; asıl mesele, o derslikten çıkan eğitimin kalitesi.”

Millî Eğitim Bakanı Yusuf Tekin’in Van’da yaptığı konuşmada kullandığı “Bu gösterge itibarıyla OECD ortalamalarının üzerindeyiz” cümlesi, kısa sürede eğitim gündeminin merkezine yerleşti. Siyasetin dili çoğu zaman rakamlardan daha hızlı yayılır; bir cümle milyonlara ulaşır, manşet olur, tartışma yaratır. Ancak özellikle eğitim gibi toplumun geleceğini doğrudan ilgilendiren alanlarda, cümlelerin çağrıştırdığı anlam ile dayandığı verinin birebir örtüşmesi gerekir.

İşte bu noktada Bakan Tekin’in açıklaması dikkatle okunmayı hak ediyor.

Çünkü söz konusu ifade, ilk anda Türkiye’nin eğitim başarısında OECD ortalamasını geçtiği yönünde geniş bir algı oluşturuyor. Oysa konuşmanın bağlamına bakıldığında bunun akademik başarıya değil, eğitim altyapısındaki fiziki göstergelere ilişkin olduğu açıkça görülüyor. Özellikle derslik başına düşen öğrenci sayısındaki düşüş, bu söylemin temel dayanağı olarak öne çıkıyor.

Buraya kadar mesele açık: Altyapı açısından veri doğru olabilir.

Ancak kamuoyunun zihninde “OECD ortalaması” dendiğinde akla gelen ilk şey sınıf sayısı değil; öğrencinin matematikte, okumada, fende nerede durduğu oluyor.

Türkiye’nin........

© Bianet