Ahmet Şara, geçen günlerde Şam'da bir Mısır heyetiyle bir araya geldi. Suriye-Mısır ilişkilerinin “lüks değil bir görev” olduğunu vurguladı. Bu ilişkilerin bölgesel istikrarın temel taşı olarak yeniden kurulması çağrısında bulundu. Ayrıca, Mısır firmalarının Suriye'nin yeniden inşasında öncü bir rol üstlenmesi gerektiğini belirtti. Benzer temennilerini Avrupalı, Amerikalı, Türk ve Arap heyetlerine de söylemektedir. Mısır heyetiyle sohbet ederken, Ahmet Şara aniden sözü babası Hüseyin Şara’ya getirir. Babasının “efsanevi Arap lider” Cemal Abdülnasır’a duyduğu hayranlığı, Arap milli davasına yaptığı katkıları, BAAS’ın hülyasına adanmışlığını ve tüm Arapları tek millet olarak birleştirmek için verdiği mücadeleyi anlatır. Sonra, “İşte ben böyle bir evde yetiştim.” der.

Mısırlı heyet şaşkın. Bu bir kamera şakası mı, yoksa Ahmet Şara bizimle mi eğlenir diye donuk bir ifadeyle birbirlerine bakakalırlar. Şara’nın “efsanevi lider” Cemal Abdülnasır için söylediği latif sözler ve “Suriye ve Mısır arasındaki ilişkileri bölgesel istikrarın temel taşı” olarak görmesi, Mısır heyetinin gönlünü okşadı. Ama temkinliler. Zira Mısır’da 2012’de iktidara gelen Müslüman Kardeşler Örgütü Esad düşmanıydı. Müslüman Kardeşler Örgütü Kahire’de tutunsaydı ve bugün Şam’a gelen heyet İhvan heyeti olsaydı, Ahmet Şara, BAAS, Arap Milliyetçiliği, Cemal Abdülnasır’a olan hayranlığından, böyle bir evde yetiştiğinden bahsedebilir miydi? Büyük ihtimalle Müslüman Kardeşler Örgütü’nün büyük Mısır alimlerine duyduğu hayranlıktan ve bu ideolojik farklılıktan dolayı babasıyla yaşadığı kavgalardan bahsederdi.

Filozof Friedrich Engels’in babası fabrikatördü. Zengin ve varlıklı bir evde yetişti. Ama babası gibi parayı sevmedi. Aksine paranın “her kapıyı açabileceğine ama kilitleyemeceğine” inandı. Para ile eğitim, sağlık, iş, lüks tüketim, sosyal statü gibi birçok kapı açılır, engeller aşılır. Ancak, para bir insanı gerçekten sevmesini, güvenmesini,........

© Aydınlık