“Gelmiş dünyanın dört bir ucundan

Ayrı dilleri konuşur, anlaşırız

Yeşil dallarız dünya ağacından

Gençlik denen bir millet var, ondanız.”

Nazım Hikmet

Sen, ey vatan, emek ve namustan yaratılan!

Evine hoş geldin kardeşim, kolum kanadım benim,

Seni ekmek gibi, su gibi özlemişim.

Umudumuz sende, sensin ağacımız, dalımız:

Avuçların hayat dolu, yüzün gökyüzü gibi aydınlık.

Hoş geldin sefalar getirdin, ışığını ışığımıza kat.

***

Dobro pozhalovat domoy, moya sestra, moy brat!*

Kalbini eline al, kalplerimizin yanına fırlat.

Bölüştük ekmeğimizi, acıyı ve yiğitliği geçmişte,

Öylesine vefalı, öylesine atalardan yoldaş,

Günü geldi kardeş, kılıcın kabzası yine elimizde.

***

Almunzil ehlan ve sehlan, ya ukhti, ya akhi!

Senin yürüyüşün rüzgârımızdır, gözlerin zeytuni,

Vallahi yıldızlardan daha parlaktır nuru.

Hoş geldin Şam kılıcı, Kudüs ateşi, Bağdat filintası,

Sen ey Batı Asya evinin onurlu delikanlısı.

Bir daha kır zulüm zincirini Suriye’de Şeytanın.

***

Khosh âmedîd, men gâher ve men beroder!

Ey Şahname gürzü, ey ruhu tutuşmuş mücevher,

İşte buluştuk yine, gözüm başım üstüne ölüm:

Kana........

© Aydınlık