Kalite… Bin yıllardır içimizde olan bir kavram. Kaliteli insan, yani itibar sahibi, saygın insan veya kaliteli ürün, kaliteli davranış, kaliteli hizmet gibi çok yönleri var. Geçmişte kaliteli, itibarlı, saygın insan aileden gelirdi, “aile terbiyesi, edep, görgü” gibi sözcüklerle tanımlanırdı. Şimdilerde kökü Latince olan kalite dilimize girdi ve aile eğitimi bu karmaşıklaşan dünyamızda yetersiz kalmaya başladı.

Kaliteli hizmet veya kaliteli ürünün de ardındaki kaliteli bir insan aslında. Kaliteli bir insan iyi hizmet verir, iyi ürün üretir. Ancak, yine kalabalıklaşan dünyamızda kalite düştükçe, suiistimaller arttıkça bunu sistemlere bağlamaya çalışıp, yöntemler, sistemler bulunmuş. Kalitenin yönetilmesi gerektiği noktasından başlayarak örneğin Toplam Kalite Yönetimi (TKY) keşfedilerek kalite yönetilmeye çalışılmış.

KALİTE ARAYIŞININ KISA TARİHÇESİ

TKY’nin çok moda olduğu günlerde bu ad altında dernekler, yarışmalar, doldurulan karmaşık formlar oluştu. Sonra modası geçti, büyük miktarda unutuldu. TKY olarak belki modası geçti ama kaliteli olmanın hiçbir zaman modası geçmez. Çünkü doğru olan budur. Yaşam doğruyu kovalar. Yanlış yani kalitesiz tutumlar bir dönem yükselse bile her zaman uzun vadede kazanan kalite ve itibarlı davranış olur.

Kalite ile ilgili en eski kaynaklar M.Ö 2150 tarihinde Hamurabi Yasalarına işaret etmektedir. M.Ö 1450 yılında eski Mısır’da da kalite ile ilgili dokümanlara rastlanmaktadır. 13. Yüzyılda yine kalite denetimi ile ilgili bilgiler bulunmaktadır. 19. Yüzyılda İngiltere’de başlayan endüstri devrimi ile yavaş yavaş Avrupa ve Amerika’da kalite kavramı önem kazanmaya başladı.

KALİTE SÖZCÜĞÜ ENDÜSTRİYE GİRDİ

20. Yüzyılda kalite kavramı endüstriye bütünüyle girdi. İlk basamak denetim adı altında bir hareket idi. Daha sonra kalite kontrolü, kalite kontrolünden sonra kalite güvencesi ve 1980’lerden başlayarak yavaş yavaş toplam kalite yönetimi devreye girdi. Kalite sözcüğü özellikle endüstride kullanılmaya başlandı.

Kalite kontrolü, kalite kavramlarının en eskisi, birinci basamağıdır. Kısaca özetlemek gerekirse, kalite kontrol sistemi üretimi yapar, üretim bittikten sonra üretileni denetler ve bozuk, yanlış olanı eler, atar. Benzer şekilde hizmeti denetler, bozuk verilen hizmeti düzeltmeye çalışır. Zaman ve diğer kayıplar nedeniyle çok etkin bir kalite yöntemi olduğu söylenemez.

· Ürünü kontrol etmekle ilgilenir.

· Sorumluluk yöneticidedir.

· Kalite ölçütleri kısıtlıdır.

· Bir miktar kendini denetleme vardır.

· Kâğıda dayalı bir sistemdir.

BOZULAN KALİTE GÜVENCEYE BAĞLANDI

Kalite güvencesi bunun bir adım gelişmiş şeklidir. Kalite kontrolünden farklıdır. Ürettikten sonra elemek yerine, üretmeden yanlışı bulup, yanlışsız üretmek felsefesi üzerine kurulmuştur. Yine, bozuk hizmet vermek yerine baştan güvenceli hizmet........

© Aydınlık