Φέτος οι χίπστερς της Νέας Υόρκης —μια πολυσυλλεκτική φυλή με πολλές κοινές ευκαιριακές πολιτικές και αισθητικές στάσεις— έχουν μετατοπιστεί από τις πρώην trendy γειτονιές του Μπρούκλιν (όπως το Γουίλιαμσμπεργκ) στο Κάτω Μανχάταν, συχνάζουν σε μπαρ που σερβίρουν αποκλειστικά «φυσικά» και «βιοδυναμικά» κρασιά (μερικά φαίνονται υπόπτως πορτοκαλί), ακούνε μουσική από βινύλια, σιγοπίνουν mocktails και είναι συνδρομητές στο Substack και στα τοπικά «προοδευτικά» podcasts. Προπάντων, στηρίζουν τους σοσιαλιστές του Δημοκρατικού Κόμματος —αν είσαι Ρεπουμπλικανός στη Νέα Υόρκη καταδικάζεσαι στη σιωπή· αν είσαι οπαδός του Ντόναλντ, συνιστάται να μην το ομολογήσεις ακόμα κι αν σε βασανίσουν στον τροχό. Προπάντων, οι χίπστερς βρίσκουν hot και chic τους μουσουλμάνους που κερδίζουν έδαφος στο Δημοκρατικό Κόμμα: αυτές τις ημέρες, τα ινδάλματά τους είναι ο Ζοχράν Μαμντάνι, ο δήμαρχος της πόλης, και ο Abdul El-Sayed, ο νικητής στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν.

Στον Mamdani έχω ξανα-αναφερθεί στο παρελθόν: εκπροσωπεί ένα Ισλάμ light που εντάσσεται στην πολυμορφία για την οποία οι Νεοϋορκέζοι ήσαν πάντοτε πολύ υπερήφανοι —άλλωστε, η πολυμορφία αποτελεί παραδοσιακό χαρακτηριστικό της Νέας Υόρκης και ολόκληρης της χώρας. Όσο για τον El-Sayed, συμπληρώνει το προφίλ αυτού του light ισλαμισμού που προσπαθεί να συγκεράσει τον αριστερό προοδευτισμό με μια θρησκεία, η οποία, όπως ο χριστιανισμός πριν από μερικούς αιώνες (και κάποιες παραφυάδες του ακόμα και σήμερα), εμπνέει σκοταδιστικές ιδεολογίες και θεμελιώνει αυταρχικές κοινωνίες. Σήμερα, οι χίπστερς της Νέας Υόρκης δηλώνουν αηδιασμένοι από τον δυτικό πολιτισμό και προσβλέπουν σε κοινωνίες μαχητικής πολυπολιτισμικότητας, σοσιαλιστικές, δίκαιες, «ηθικές». Αναζητούν το υψηλό ήθος, μια μορφή ευσέβειας, κοσμικής και θρησκευτικής, και ταυτοχρόνως κοινωνική-ταξική συμφιλίωση: οι........

© Athens Voice