Kaç yıldır saymayı bıraktığımız bir zaman diliminin içindeyiz. Yokuş aşağı son sürat inen bir otobüsün içindeymişiz gibi... Sürücü gaza basıyor, zorlukla frene asılıyor; keskin virajlar dönülüyor, tehlikeli sollamalar yapılıyor. Zaman akıp giderken bu hengamenin içinde kimileri altın gibi parladı, kimileri ise gün geçtikçe demir gibi paslanıp gitti.Sadece takvimler değil, umutlar da eksildi hayatımızdan. Doğan güneşlerden çok, kayan yıldızları izledik gökyüzünde. Ekonomik, toplumsal, bilimsel ve psikolojik olarak her alanda çıkışlardan çok, soluksuz inişler yaşadık. Ülkece yolumuzu, yönümüzü ve enerjimizi kaybettiğimiz hissi her birimizin zihnine kazındı.Ama insanız; umut etmeden, YENİye inanmadan yaşayamayız. Belki de şimdi, tam da bu alacakaranlığın ortasında, yeni bir "YENİ" ile bir şeylerin değişebileceği umudu doğuyor çoğumuz........

© Antalya Son Haber