BİR BAYRAM VARDI; KAPILAR DA GÖNÜLLER DE AÇIK OLURDU...
Kurban Bayramı'na saatler kala, insanın içini en çok özlem dolduruyor…
Çocukluğumuzun bayramları geliyor aklımıza… Şimdiki gibi aceleye sıkışmış değil; kokusu olan, sesi olan, kalbi olan bayramlar…
Sabahın çok erken saatinde annelerin telaşıyla başlardı her şey. Mutfaktan yayılan kavurma kokusu, ütülenmiş bayramlıkların sandalyeye özenle bırakılması, babaların “Hadi geç kalacağız” sesi… Sokaklarda yankılanan bayram namazı dönüşü selamlaşmalar… Kapısı kilitlenmeyen evler… Çocuk kahkahaları… Büyüklerin elini öperken avuç içine sıkıştırılan harçlıkların verdiği tarifsiz........
