2004 senesinde Nizamettin Taş ve Osman Öcalan’la birlikte PKK’dan ayrılmış. (İki binden fazla teröristten oluşan bu grup, silahlı mücadele devrinin kapandığını iddia ediyordu. Türkiye’nin silahlarını bırakıp Kuzey Irak’a yerleşenlere dokunmaması, silah bırakmanın MİT operasyonu olduğunu gösteriyor.)

“Başta Kani Yılmaz çok sayıda terörist öldürüldü” itirazını yapan okurlarım olacaktır. Onlar rahat durmadılar. Suriye, İran veya Türkiye’ye geçtiler. Türk ordusu buna müsaade etmedi, göz dağı verdi. Veysi çok sayıda Iraklı ile birlikte uzaktan akrabası olan Barzani’ye bağlı Peşmerge kuvvetlerine katıldı. İçişleri Bakanlığı yaptı.

Barzani’nin seçme birliklerine komuta eden Veysi, geçen hafta PKK’yı suçlayan şu başlıkları taşıyan bir röportaj veriyor: “PKK Kuzey Kürdistan direnişini kırdı, Türklere teslim etti. Rojova’ya girdi yine Türklere teslim etti. PKK devrimci ya da bir Kürt hareketi değildir. Bir ihanet hareketidir. PKK Başur’u da Türklere vermek istiyor.”

“Kuzey Kürdistan direnişi” dediği hendek-çukur savaşları. Ona göre PKK zevahiri kurtarmak için, görünüşte Türk ordusuna direnip çekilmiş. Bu sayede Güneydoğu’daki gizli hücreler ortaya çıkarılarak imha edilmiş. 

Beyanatın dikkat çekici bölümü Veysi’nin Kuzey Suriye ile ilgili söyledikleri. İnsan düşününce Veysi haklı diyor. İç savaş çıktığında Kuzey Suriye’ye, Halep ve İdlip hariç, Barzani güçleri hakim oldu. Barzani ile ilişkiler iyi olduğundan, Ankara buna engel olmadı. Tepki vermedi. Sınır kapıları açık kaldı. Ticaret devam etti. 

PKK’nın Suriye kolu olan PYD, ABD ile anlaşınca, önce DEAŞ’a ait bölgeleri ele geçirdi. Ardından Barzani güçlerine........

© Analiz