Yeni Şafak Gazetesi Dış Haberler Editörü İsmail Çoktan, Yemen’deki güç dengelerini, Husilerin son dönemdeki faaliyetlerini ve bölgesel aktörlerin tutumunu AA Analiz için kaleme aldı.

Suudi Arabistan’nın hava desteği verdiği Aden merkezli meşru Yemen hükümeti kuvvetleri ile Husiler arasında Nisan 2020’de ilan edilen ateşkes, Husilerin son iki haftadır başlattıkları geniş çaplı saldırılarla son buldu. Ateşkesten bu yana geçen 6 yılda Aden cephesinde Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE) sebep olduğu ciddi bölünmeler yaşandı. Aslında bu bölünmeler Yemen’in geleneksel güney-kuzey ayrılığına da dayanıyordu. Eski Güney Yemenliler, 2011’de Ali Abdullah Salih yönetimine karşı başlayan protestolardan beri ayrılık taleplerini üst perdeden dillendiriyordu. Aden’e yerleşen 2011 devriminin kuzeyli taşıyıcıları ve Suudi Arabistan desteği, ilk günden beri sıcak karşılanmamıştı. Güney Geçiş Konseyi (GGK) ile BAE arasındaki ilişkiler, BAE’nin Yemen üzerinden Afrika Boynuzu’nda desteklediği milis gruplara silah ve finansman ulaştırmak ve bölgede bir güç olarak var olmasına aracı olmak noktasında işlevsel bir rol oynadı. Bu ihtilaf, hem Arap Koalisyonu içinde çatlaklara sebep oldu hem de Aden’de güçlü bir siyasal yapının oluşturulmasına engel oldu.

GGK sorunu tam olarak çözülemese de, Ocak 2026’da Suudi Arabistan’ın GGK güçlerine yönelik hava saldırıları düzenlemesi, GGK lideri Ayderus ez-Zübeydi’nin Yemen’den ayrılması ve GGK yetkililerinin hükümetten uzaklaştırılmasıyla birlikte meselenin büyük ölçüde kontrol altına alındığı görülüyor.

Buna karşılık Husiler, 2023’teki Aksa Tufanı Operasyonu ve ardından Suriye devriminin zafere ulaşmasına kadar, 2017’de devrik lider Ali Abdullah Salih’in öldürülmesiyle sonuçlanan iç çatışmalar dışında büyük bir tehditle karşılaşmadan Sana’da tahkimatlarını güçlendirdi. Bu süreçte İran’la ilişkilerini de daha fazla geliştirerek önemli miktarda uzun menzilli balistik füze stokladı.

7 Ekim'in Yemen'e etkileri

Aksa Tufanı’nın ardından İsrail’in Gazze’de yürüttüğü soykırım karşısında İran’ın bölgedeki uzantıları Gazze’deki direnişe destek vermek istese de Tahran bu seçeneği ciddi biçimde değerlendirmedi. Lübnan’da Hizbullah’ın yalnız başına hareket ederek savaşa dahil olması ise İsrail’in istihbarat operasyonlarıyla büyük oranda güç kaybederek Suriye cephesinden çekilmesiyle sonuçlandı. Hizbullah’ın çekilmesi ve Rusya’nın Ukrayna’da çıkmaza girmesi Suriyeli devrimci grupların Esed rejimini 2024'ün sonunda devirmesinin önünü açarken İran’ın da bölgedeki nüfuzunu geriletti.

Husi militanlar da Kızıldeniz’de İsrail’e mal taşıyan gemilerin geçişini engelleyerek Gazze’deki direnişe destek olmaya çalıştı. ABD’nin 2024’te Sana ve Hudeyde’deki Husi mevzilerine yönelik bombardımanları da Husileri seçim yapmak zorunda bıraktı. Husiler ya engellemelerine devam ederek güç kaybetmeyi ve Sana’daki hakimiyetlerinin tehlikeye girmesini göze........

© Anadolu Ajansı Analiz