Amed’in yüreğinden Almanya’nın soğuk sessizliğine: Mürvet Cacım’ı hatırlamak
Bazı insanların ardından yazı yazmak zordur
Çünkü ne kadar kelime seçersek seçelim, kaybettiğimiz bir insanın bıraktığı boşluğu anlatmaya kelimeler yetmez Bazı acılar vardır; yıllar geçse de eksilmez
Zaman yalnızca takvim yapraklarını değiştirir, insanın yüreğinde kalan özlemi değil.
Bugün seni anlatırken kalemimin ağırlaşmasının nedeni belki de budur.
Senin hayatın yalnızca bir insanın yaşam öyküsü değildi. Amed’in kadim sokaklarından Almanya’nın gurbet yollarına uzanan; memleket özlemi, dostluklar, şiirler, sohbetler ve hayatın insana bıraktığı acılarla örülmüş bir yolculuktu.
Amed’in Yüreğinde Bir Hayat
Amed senin için sıradan bir şehir değildi
O kadim kentin sokaklarında, seslerinde ve insanlarında kendinden bir parça taşıdın. Doğduğun topraklardan uzaklaşsan da geçmişinle bağını hiçbir zaman koparmadın.
Sen de Amed’i yüreğinde taşıdın.
Sonra hayat seni Almanya’ya götürdü
Gurbetin soğukluğu ve memleketten uzaklığın özlemi arasında yıllar geçti
Fakat geçmişinden hiç kopmadın
Amed’in sıcaklığını, dostlarını, anılarını ve o topraklara ait duyguları yanında taşıdın.
Çünkü insan uzaklarda yaşarken yalnızca bugününü değil, geçmişini de yanında taşır.
Mürvet, sen bizim için yalnızca bir arkadaş değildin
Sohbetin, gülüşün ve samimiyetinle hayatımızda özel bir yer edinmiştin.
Birlikte geçirilen zamanın değerini çoğu zaman ayrılıktan sonra anlıyoruz
Bir masada yapılan sohbet, paylaşılan bir kahkaha, birlikte dinlenen bir şiir ya da sessizce geçirilen bir an, yıllar sonra en kıymetli hatıralara dönüşüyor.
Bugün geriye baktığımızda, seninle yaşadığımız günlerin değerini daha iyi anlıyoruz.
Çünkü bir dost kaybedildiğinde dışarıdaki hayat devam eder Sokaklar yine aynı sokaklardır, insanlar yürümeye devam eder Fakat insanın kendi içindeki dünya değişir; yüreğe bir........
