Gümüş bir tas gibi ışığı toplayan Van Gölü, yüzyıllardır bu memleketin göğsünde aynı sessizlikle uzanır. Bir yanında Van Kalesi, binlerce yılın taş hafızasını göğe kaldırmış; öte yanında Ahtamara, suyun ortasında eski bir duayı saklar gibi bekliyor.

Erek Dağı, uzaktan bakıldığında adeta küçük bir Kandil Dağı’nı andırıyor.

Van’da rüzgâr bile geçmişten haber taşır…

Bugün Van’ın üstünde böyle bir hava vardı. Ne yalnız yazın sıcağı, ne gölün maviliği, ne de dağların kızıllığı konuşuyordu. Bir taziye çadırının önünde toplanan binlerin sessizliği, bütün şehrin üstüne ağır bir bulut gibi çökmüştü. Sabahın erken saatlerinden itibaren Van halkı taziyeye doğru akın etti. Kimi Özalp yolundan, kimi Başkale’den, kimi Hakkâri dağlarının ardındaki serhat kentlerinden…

Yaşlı kadınlar ağır adımlarla yürüyordu; bastonuna yaslanan ihtiyarlar, çocuklarının ellerini bırakmayan anneler, omuz omuza ilerleyen gençler… Kalabalığın yüzünde yas kadar, birbirine kavuşmanın duygusu da okunuyordu.

Van, yıllarca süren çatışmalı süreçte yaşamını yitiren........

© Amida Haber