İnsan, öyle şeyler yaşıyor ki, bazen bundan mutluluk duyması mı gerekir yoksa biraz hüzünlenmesi mi, anlayamıyor vesselam.

Korkuteli Lisesi bitmiş, her ne kadar köyünde hali vakti yerinde bir ailenin büyük oğlu olsan da çiftçilik yapacak olsan bile bir Üniversite okuyacaksın; o yüzden üniversite tercihleri yapıyorsun ama duydukların ile.

Ben de öyle bir tercih yapmışım ki, benden daha düşük puanı olanlar bile bir yerlere yerleşmiş, ben açıktayım. Eeee yaz, güz günü köylerde işler birbirini izler, harman, hasat, çeç, ambarlara buğday, samanlıklara saman doldurmak, say say iş bitmez.

Bir yandan çok umursamasam da bir yandan da TRT radyosunun gece saat 23'de yayınladığı üniversitelerin açık kontenjanlarını dinliyorum. Bir gece radyodan bir duyuru "Fırat Üniversitesi Veteriner Fakültesi" öğrenci arıyor. 

Hemen işi gücü bırakıp, anadan babadan bir tomar para alıp Antalya'ya gidiyorum ama Fırat Üniversitesi, nerede ki? Tabi o günler Cumhuriyet Meydanı'nın yakınlarındaki TÖB-DER'E gidiyor ve Fırat Üniversitesini soruyorum, bilen yok, "sen Adana'ya bir git" diyorlar. Yakınlarındaki askeri tesislerdekilere de soruyorum, onlar da bilmiyor. 

Neyse, bu uzun hikâye, önceleri de anlatmıştım. Meğer Fırat Üniversitesi Elâzığ’da imiş. Gittik ve önce ön kayıt, sonra da kesin kayıt yaptırdık, bir aya yakın da okuduk ama önce bıçak, sonra tabanca namluları sırtımıza dayanınca her ne kadar CHP'nin bir dönemler önemli isimlerinden Güler Tanyolaç'ın eşi Atilla Hocam gitme........

© Akdeniz Gerçek