Üzgünüm…
Ne oldu bize?
Bu bizim hikayemiz değildi.
Yanlış bir yolda mıyız?
Kalabalığız ama yalnızız!
Reyting uğruna mahremiyetin, çıkar uğruna ahlakın feda edildiği bir dönemdeyiz.
Ruhumuzu kaybediyoruz, farkında mıyız?

Çünkü bugün şehirlerimiz, sadece betonla değil; hayasızlıkla, duyarsızlıkla ve ruhsuzlukla kirleniyor.
Sözde sanat adına dikilen çıplak heykellerle, mahremiyetin alenen teşhir edildiği ekranlarla, acının reytinge dönüştürüldüğü yayınlarla karşı karşıyayız.
Bu millet, yüzyıllar boyunca edebiyle, hayasıyla, vicdanıyla ayakta kaldı.
Bugün ise edep, "çağdışı" denilerek küçümseniyor; mahremiyet, özgürlük adı altında ayaklar altına alınıyor.

Durdurun bu hayasızlığı!
Çıplak insan heykelleriyle şehirlerimizi kirlettiniz!
Sözde sanatçı kimliğinizle bilerek ve özellikle topluma kötü örnek oldunuz!

Bazı televizyon kanalları; milletin ahlakını, vicdanını ve haya duygusunu sistemli bir biçimde çürütmüş ve ar damarını da paramparça etmiştir.

Reyting uğruna aile mahremiyetini yerle bir eden, insanların acısını, suçunu, utancını ve felaketini teşhir eden bu hayasızca yayın anlayışını şiddetle kınıyorum.

Uzun yıllardır televizyonlarda bir düzen kuruldu.
Bu düzende;
Aile mahremiyeti yerle bir ediliyor,
İnsanların acısı, suçu,........

© Akasyam