Müslümanlar olarak; Batı’ya ve Amerika’ya öfke duyuyoruz, fakat asıl sorgulamamız gereken, adaleti başkalarının vicdanında arayan Müslümanların halidir.
Abdesti bozan şeylere fetva veren; fakat Müslümanların siyasi, iktisadi ve sosyal meselelerinde söz söylemeyen bir anlayışımız var. Bu nedenle bugün zillet yaşıyoruz!
Hayata hükmetmeyen bir İslam tasavvuru ve İslam’ı hayatına taşımayan bir Müslümanlık var!
Oysa İslam ümmeti elbet bir gün yeniden doğacaktır. Ve hiçbir doğum da sancısız olmaz.
Üzerine "La ilahe illallah" bayrağı dikilmeyen hiçbir toprak, Allah adına gerçek anlamda kurtarılmış değildir.
Müslümanlar en ağır işkencelere maruz kalırken, zillete reva görülürken; diğer Müslümanlar nasıl bu kadar rahat yaşayabilir, nasıl huzur içinde yiyip içip uyuyabilir?
Kalem sahipleri çok şey yapabilir; ancak fikirlerin yaşaması için gerektiğinde bedel ödemeyi göze almak şartıyla...
İzzet, şeref ve gerçek özgürlük ancak Allah’a kullukladır.
Özgürlüğün yumruğu zulüm karşısında kanayabilir; fakat son sözü söyleyecek olan yine odur.
Nasıl ki esaret "esaret" olabilmek için kurbanlar isterse, özgürlük de "özgürlük" olabilmek için bedel ister.
Namaz'da Allah’ın birliğine şehadet eden parmak, hiçbir Tağut'un hükmünü onaylamaz.

... Ve
Şuurlu Müslüman; hayatının merkezine Allah’ı koyan insandır. Yaptığı her işi Allah rızası için yapan, her adımını bir gün Rabbine hesap vereceği bilinciyle atan kişidir. O, bilir ki hayat başıboş değildir; söz de, tavır da, niyet de emanettir.
........

© Akasyam