Eş kavramını kullanmak istedim ama terim anlam açısından yetersiz kaldı, öyle yaptılar ki şu karanlık dünyaya kendini beğendirmek için yaşadıkları kompleks karşısında kavramlarımızla oynadılar. Biz karı kocaya eş dediğimiz gün mağlup olduk. Kendi inanç ve kültüründen utanan bir millet iflah olur mu?

Eş dedik ikisi de çalışsın, ikisi de evin işine baksın, ikisi de çocuğa hizmet etsin, gerekirse ikisi de doğursuna kadar gitti gidiyor. Bir de baktık ki ev annesiz, çocuksuz kaldı, ülke yaşlılık moduna girdi, vatandaşız kalmakla baş başayız.

Malumunuz anne başına düşen çocuk sayısı 2.8’in altına düştüğü anda hayat yaşlılık moduna giriyor. Cumhurbaşkanımızın en az 3 çocuk demesinin altında yatan hakikatte budur, ama huzurlu bir ailenin oluşmasına, çocukların dünyaya gelmesine imkan verilmiyor, gerekli şartlar oluşturulmuyor, baksanıza kadına pozitif ayrımcılık diye diye evde anne bırakmadık. Buyur kadınların kazandığı para size mübarek olsun benim aile huzurum, 6 çocuk babası, 6 torun dedsi olmam, karımın evinin sultanı oluşu bana yeter ve artar.

Halbuki kadın ve erkek hak adına eşdeğer ama hayat adına farklı rollere sahip iki ayrı değerdirler. Kadın anne olarak değerli, hamileliğiyle doğum yapmasıyla hayatın anacı ve birincisiyken, erkek onu ve çocuklarını beslemekle yükümlü evin kahramanıydı. Buna karşı başka fikirler üreten feministler kadın ve erkeği birbiri ile yarıştırmakta ve gücü yeterse boşamayı sağlayıp kadını başka başka erkeklere peşkeş çekmeye........

© Akasyam