Bir Teselli Ver… Antibiyotik Olsun
Köşe Yazıları Diş Hekimliği Eczacılık Edebiyat Eğitim Güzel Sanatlar ve Tasarım Fen Hemşirelik İktisadi ve İdari Bilimler İlahiyat İletişim İşletme Mimarlık Mühendislik Orman Sağlık Bilimleri Siyasal Bilgiler Spor Bilimleri Tıp Veteriner Ziraat
Güzel Sanatlar ve Tasarım
İktisadi ve İdari Bilimler
"HAYATI: doğal bir OKUyuşla; PAYLAŞmak"
Bir Teselli Ver… Antibiyotik Olsun
İnsan doktora giderken içinde küçük bir pazarlık taşır: “Bana şöyle sağlamından bir antibiyotik yazsın da mikrop ne olduğunu anlasın. Bütün kutuyu bitirmeme gerek Yok, iyileşince bırakırım zaten”
Doktor ise bazen bakar, dinler, boğaza fener tutar ve gayet sakin bir sesle “Gerek yok” der; işte o an hasta kendini, kasaba eczacısının vitrininde saatlerce dönüp duran ama kimsenin satın almadığı o oyuncak plastik tavşan gibi hisseder. O hızla gider ve doktoru aklına gelen her yere şikayet eder.
Çünkü biz antibiyotiği ilaçtan çok hikâyenin mutlu sonu sanmışızdır: “Hapı yutunca mikrop bavulunu toplar, ‘Bu ev bizim değil’ der gibi kapıyı çarpar çıkar; ateş de utanıp, boynunu bükerek sigortasız elektrikli sobaya tırmanır, orada biraz takılır ama sonunda iner.
Ama çoğu zaman ortada kovulacak bakteri bile yoktur; virüs zaten eve yerleşen beleşçi akraba gibi gelir, koltuğa yayılır, çayı içer, televizyonu ele geçirir ve üç gün sonra kimse ne olduğunu anlamadan sessizce gider. Biz ise o hapı yutar yutmaz, sanki evin sahibiymişiz gibi rahatlar, “İyi ki geldin!” deriz ama aslında sadece misafirlerin halleriyle oynamış oluruz.”
Ama biz yine de o küçük kutuyu isteriz; sanki cebimizde gizli bir sigorta poliçesi taşıyacakmışız gibi. Sonra gereksiz yere alınan antibiyotikler bakterilere usul usul akıl öğretir, onlar da zamanla “Bu numarayı öğrendik” deyip ilaca kulak asmazlar.
Böylece insanın mikrop korkusuyla istediği o güçlü silah, günün birinde gerçekten lazım olduğunda, çekmecede duran ama tetiğe basınca konfeti fırlatan oyuncak tabancaya benzer; kabuğunu kırmak isteyen mikrop bakar, ‘Aman, boşuna uğraştık’ der, kendisi de biraz gülerek uzaklaşır. Çehov’un kısa öykülerindeki o ince ironiyi hatırlayın: insanlar büyük felaketler bekler, ama hayat bazen sadece küçük, aptalca sürprizlerle güldürür sizi; işte antibiyotik de öyle, endikasyonunda, uygun dozda ve zamanında kullanılmadığında beklenen kahraman değil, mizahi bir figürdür, herkesin ciddiyetle baktığı sahnede birden sahneyi bozacak oyuncak gibi.”
İşin ironisi de burada zaten: İnsan antibiyotiği mikropları kovmak için ister, fakat düşünmeden kullandıkça mikroplara daha güçlü olmanın yolunu öğretir.
Liberal Felsefe ve Hekimlik -1
Yorum Yap Cevabı İptal Et
Bir dahaki sefere yorum yapmam için adımı, e-postamı ve web sitemi bu tarayıcıya kaydedin.
Δdocument.getElementById( "ak_js_1" ).setAttribute( "value", ( new Date() ).getTime() );
Liberal Felsefe ve Hekimlik -1
Plasebo, Nosebo, Şimdi de Lessebo
Quo Vadis*, Birinci Basamak?”
Sağlıkta Yeni Bir Eşik: Vaka Yönetimi Neden........
