Malum bu aralar medyanın bir numaralı gündemi savaş. Sosyal medyada savaş konuşuyoruz, gazeteler savaşı yazıyor, televizyonlar savaş haberlerini veriyor. 21. yüzyılın dünyası keşke önceki yüzyıllardan dersini almış olsaydı da, artık savaşa değil kalıcı barışa, iyiliğe, güzelliğe odaklanabilseydik. Ama maalesef birileri gücüne güç katacak, birileri cebini dolduracak diye evrim merdiveninde bir basamak daha çıkmayı reddediyoruz!

Savaş her anlamda can sıkıyor ama savaşın ikiyüzlülüğü beni çileden çıkarıyor!

Neyi kastediyorum, anlatayım.

Maşallah her ülkenin savaşa ayıracak devasa bütçesi var. 100 milyar dolar mı dedin? Hiç sorun değil. Yeterki savaş için kullanılacak olsun; ona her zaman para var.

Ama iş, örneğin, küresel ısınmayı durdurmaya, fakirliği ve sınıf sistemini bitirmeye, bir türlü çare bulunamayan hastalıkların tedavi araştırmalarına, tüm dünya ülkelerinin temiz suya erişiminin sağlanmasına, nesli tükenen hayvanların korunmasına falan geldiğinde ona hiçbir zaman bütçe yaratılamıyor.

Savaşlar sürsün, diye kesenin ağzını hep açık tutanlar, diğer konularda “kese boş” diyor.

Bizim ülkede de böyle bu. Mesela okullarda çocuklara bir öğün bedava yemek verecek para yok! Ama güçlüyü daha güçlendirmeye, zengini daha çok zengin etmeye hep para var!

Böylesi güzel bir gezegen bizlere hediye edilmiş. Oksijen ve besin kaynağı yemyeşil ağaçlar, envai çeşit renkte, desende, şifa veren çiçekler, eşsiz mavilikte ve zenginlikte denizler, nefes kesici dağlar, muhteşem canlı türleri ve kendisine düşünme yeteneği verilen insanoğlu... Medeniyete doğru evrilmemiz elbette kaçınılmazdı ama gelişimimiz Dünya'ya bu kadar zarar verecek şekilde mi olmalıydı?

Bugünkü insanın atası Homo Sapiens yaklaşık 300.000 yıl önce ortaya çıktı.

İlk şehirlerin kuruluşu ve tarım toplumlarının oluşumuyla birlikte medeniyete geçişimiz........

© 9 Eylül Gazetesi