Ne mutlu bana ki geçen hafta 80 yaşında olabildim. Tüm kutlayanlar, hediye verenler sağ olsun. Ancak hediyelerim arasında beni en fazla düşündüren ve dolayısıyla sevindiren, huyum kurusun düşünebilmek beni çokça sevindirir, en büyük oğlumun yaşamamın çeşitli evrelerine ait fotoğraflarla titizlikle derlediği bir albüm oldu.

Ülkemde olup bitenler bana gerçekte sevimsiz bulduğum ama burada kullanmadan edemediğim Ben bu filmi evvelden görmüştüm deyişini aklımdan çıkarmıyor. Yani düşünebilmeme bir yandan seviniyor ancak aklıma gelenlere de bir o kadar üzülüyorum.

1960 yılında ortaokulu bitirirken diploma törenimde Bilgi ve Hürriyet başlıklı bir konuşma yaptımdı. Zamanın öğrenci hareketlerinden esinlendiğim kesindi. Bu konuşmamdan bir süre sonra rahmetli babam, rahmetli ablamla beraber beni Dolmabahçe’den Paşabahçe vapuruna bildirip Yassıada duruşmalarını dinlemeye gönderdi. Vapura bindirirken ablama “Benim bu duruşmaları izlemeye kalbim dayanmaz, ama Hasan ve senin bu olayı görmeniz gerek.” demişti. Yine babam anlattıydı. 27 Mayıs sonrası, İstanbul Ticaret Odası başkanı iken kendisini yeni anayasayı hazırlayan ünlü bir hukuk hocası ziyaret eder ve şöyle der: “Hazırladığımız anayasada ülkenin yönetiminde iş çevrelerinin de belirli bir ağırlığı olsun isteriz. Şöyle bir planımız var. Senatoda ödenmiş semayesi belirli bir miktarın üzerinde olan her ticari kuruluşa bir senatörlük ayırmayı düşünüyoruz. Ülkenin en büyük ticaret odası başkanı olarak ne dersiniz?” Babamın yanıtı şöyledir: “Sayın profesör, bu teklife oda başkanı olarak çok sevineceğimi düşünüyorsunuz değil mi? Ne kadar yanılıyorsunuz! Anlattığınız tamamen faşizan bir........

© 12punto