Önce pehlivanların kulağına küpe olan bu işin farzını yazayım.

“Altta kaldım diye erinme, üste çıktım diye gerinme, bu meydan er meydanı”

Sınavda aldığın puan düşükse de üzülme yüksekse de sevinme.

Hayatın ne getireceği, kimi alta alacağı, kimi üste çıkaracağı belli olmaz. 

Milyonlarca öğrenci üniversite sınavının ardından tercih aşamasına geldi.

Eş dost arayıp soruyor.

Nasıl bir tercih sistematiği izleyelim ki çocuğun eli ekmek tutsun.

Anneler babalar heyecanlı.

Hangi üniversiteyi ve bölümü yazalım ki çocuk erkenden ekmeğini eline alsın da sırttaki yük azalsının peşindeler.

Ömür boyu çocuklarını finanse etmek istemedikleri anlaşılır bir sebep olsa da asıl sebep aç, açıkta, işe yaramaz bir şekilde sefil olmalarının önüne geçmek.

O zaman gelelim üniversite tercihin Vaciplerine.

Öncelikle veliler bilmelidir ki üniversite bir meslek edindirme kursu değildir.

Sadece mesleği yapmaya hak kazanmak için geçerli bir belge üretme yerleşkesidir.

Daha da önemlisi, yaşam felsefesi edinme ve evrimsel süreci yönetme merkezidir.

Kimse tıp fakültesini bitirip doktor olamaz, inşaat mühendisliğini bitirip de mühendis olamayacağı gibi.

İyi bir mühendis olmak en az 20 yıl ister.

Dönelim tekrar konumuza.

Tercihin vaciplerine.

Bir kaç üniversite hariç artık üniversite diplomalarının önemi kalmadı.

ODTÜ veya İTÜ gibi ilk elli binden........

© 12punto