Ofansif mizah... Rahatsız eden bir mizah. Dinleyeni kendi içinde gizlediği kötücül, bencil, saldırgan yanlarla yüzleştiren bir eylem. 

İçimizdeki karanlığı, gizlemeye çalıştığımız duyguları gizleyemediğimizi fark ederiz ofansif mizahla. Çırılçıplak kalırız espri karşısında. 

Mizahçı bizi kendimizle baş başa bırakır. Gündelik koşturmacalarla, toplumsal alışkanlıklarla, ritüellerle, ezberlerle ve klişelerle unuttuğumuz, gözden kaçırdığımız zaaflarımızla, kusurlarımızla yüzleşiriz. Doğru bildiklerimizi gerçekte ezbere kabul ettiğimizi fark ederiz. O yüzden de bizi rahatsız eder. Sonuçta anlarız, o kadar da akıllı, erdemli, düzgün değilizdir. 

Deniz Göktaş rahatsız etti. Güldürdü. Gülünçlüğümüzü gösterdi. 

Sosyal medyada hakkında birkaç suçlamadan bahsedildi. Cumhurbaşkanına hakaret, halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçları konuşuldu. Deniz Göktaş'ın gösterisinde Cumhurbaşkanına hakaret yoktu. ''Diktatör'' sözcüğü akla gelebilir belki. Oysa bu bir hakaret değil, hakir görmek hiç değil. Diktatör, Roma Devletinde özel bir makam ve meşhum anlamını buradan alıyor. Ne var ki, Celal Şengör yazdığı Dahi Diktatör kitabında, kanımca hatalı da olsa, Atatürk'ü överken ''diktatör'' sıfatıyla anmıştır.........

© 12punto