Çocuklarım var. Bazen sabahları okula bırakıyorum, bazen de okul çıkışında almaya gidiyorum.

Kapının önünde beklerken ister istemez etrafa bakıyorum. Çocuklar çıkıyor, veliler bekliyor, servisler yanaşıyor, araçlar duruyor, güvenlik görevlileri giriş çıkışı kontrol etmeye çalışıyor. Çocuklarım beni görünce yanıma geliyor ve gidiyoruz.

Muhtemelen birçok veli için sıradan bir okul çıkışı… Benim için biraz farklı.

Çünkü güvenliği yıllarca yaptığım işlerden biri olarak değil, meslek olarak yaptım. Bir yere girdiğimde giriş çıkışlara, kameraların konumuna, kalabalığın hareketine, kontrolsüz alanlara bakmamam pek mümkün değil. Bunun mesleki deformasyon olduğunu düşünüyorum.

Manisa'nın Turgutlu ilçesinde bir lisenin yakınında silah kullanıldığı ve öğrencilerin yaralandığı haberini okuduğumda da ilk aklıma gelen okulun kapısında kaç güvenlik görevlisi olduğu veya kaç kamera bulunduğu olmadı.

Aklıma, o silah kullanılmadan önce ne olduğu geldi.

Manisa'daki olayın nedenini, saldırganın motivasyonunu bugün bilmiyoruz. Soruşturma bunları ortaya çıkaracaktır. Dolayısıyla sosyal medyada birkaç fotoğraf ve bilgi kırıntısından hareketle saldırganın psikolojisini, niyetini veya geçmişini çözmeye çalışmanın bir güvenlik analiziyle ilgisi yok.Fakat olay, güvenliği nasıl düşündüğümüzü tartışmak için önemli.

Biz güvenliği çoğu zaman fiziksel tedbirlerle tarif ediyoruz.

Kamera, güvenlik görevlisi, turnike, X-ray cihazı, kartlı geçiş sistemi, yüksek duvar, kilitli kapı...

Hepsi gerekli. Yeni eğitim yılı için açıklanan tedbirlere baktığımızda da önemli bir güvenlik organizasyonu görüyoruz. Manisa Valiliği, 2026-2027 eğitim yılı için 507 okulda 531 bahçe görevlisi, okul giriş ve çıkışlarında 59 ekip ve 118 personel görevlendirileceğini açıklamış. Öğrencilerin suç, bağımlılık, akran zorbalığı ve dijital risklerden korunmasına yönelik çalışmalar da........

© 12punto