Dün, uzun zamandır birlikte iş birliği yaptığım girişim dünyasından genç bir arkadaşımdan bir mesaj aldım:
— Tuğrul Abi, selaaaammm! Nasılsın?
— İyiyim, sağ ol. Sen nasılsın?
— Zımba gibiyim abi. Çok samimi olduğum bir abim var.
Bir holdingde direktör.
Tam olarak bundan sonra ne yapacağı konusunda kararsız.
Direkt aklıma sen geldin.
Tanıştırsam uygun olur mu senin için?
— Genwise ve sen iyi bir çözüm olabilirsiniz diye aklıma geldi ve sana yazdım.
— Elbette. Ver numaramı, arasın.
— Tamamdır. Ben şimdi onun numarasını sana, senin numaranı da ona atıyorum.
Uzun yoldan geldiğim için biraz dinlenmek, bir yandan da onun merakını anlamak istedim. “Aramazsa ben yarın ararım” diye düşündüm.
Ta taa taaaaaa!
Telefon çaldı.
Yeni bir numara.
Kendisini beş dakikada harika anlatan ve sanki uzun zamandır tanıyormuşum hissi yaratan bir diyalog başladı.
Elbette kızlarımızdan başladık.
Kaçıncı sınıftalar, ne okuyorlar, ne okumak istiyorlar, hayalleri ne, sınav ne zaman?
Farklı alanlarda ama birbirine benzeyen yolculuklarımızı konuştuk.
Derken benim ve çok sayıda arkadaşımın başına gelen, oldukça tanıdık bir konuya güzel bir giriş yaptı:
Tam da 40’ların ortalarına gelmeden başlayan “kafada kentsel dönüşüm” soruları…
— Yirmi yıldır iş hayatındayım, inşaat mühendisiyim. İnşaat mühendisliği dışında başka ne yapabilirim?
— Kurumsalda uzun yıllar çalıştıktan sonra başka bir kıtada kendi işimi denedim, istediğim gibi gitmedi.
Cesaretim kırıldı ve aynı şeyi tekrar denemek istemiyorum. Deneyip olmayacağını görmeden nasıl karar vereceğim?
— Genwise kampından çıkanlar kurumsala devam ediyor mu?
İş değiştiren, yükselen oldu mu, yoksa herkes girişim mi kurdu?
Elbette olmadı. Kendi işini kuran da oldu, yeni işlere geçip yükselen de. Kurumsal kariyerine devam etmek isteyenlere destek olduklarımız da oldu.

Meğer o da........

© 10 Haber