Çanakkale’nin yolu
bitmez bu konu.

Akıyor boğazın suları
zamana
kendini yedirmemiş
şehre doğru.

İlk aşkının adını
düşemeden defterine,

kanayan arkadaş elleriyle
su yerine terle yıkanıp
vurulduğu sipere gömüldü
kaç  liseli?

Ve onların
Başında hayatlarının izleri.

Neydi dehşetten başka
toprağa karışan?

Masumiyet miydi?

Kalan neydi,
acı mı,
minnet mi?

Gelibolu sadece ölümdü.

Kendini dünyanın sahibi sanan deli,

dur da dinle:

geçemediğin deniz
bıraktığın hiç geçemeyeceğin yerde

Çünkü
Gençliğim eyvah çarşısı
Çanakkale içinde

Ve bir uzun selvi için
yanıyor hâlâ
türkünün içi
siperler örtülmüş
adı tarih
tepelerde.

Açık iç yaraları
Kim bilir hangi yüreklerde.

İnsan sesleri kesilmiş
Sekiz küsür ay
kesilmiş kuş sesleri.

Top sesi yıkım,
kuş sesi hayat çünkü.

Sükûnsa
bir hasret.

© 10 Haber