Ağustos başından beri İngiltere başta olmak üzere dünya gündemini akademisyen Jason Arday meşgul ediyor. 2023’te, 37 yaşındayken Cambridge tarihinin en genç “siyah profesörü” olarak atanan eğitim sosyoloğu Arday; doktora tezi, özgeçmişi ve kamuoyuna anlattığı hayat hikâyesinde “doğru olması mümkün olmayan” detaylar bulunduğuna ilişkin iddiaların ardından 5 Ağustos’ta görevinden istifa etti. Dokuz gün sonra ise, henüz 41 yaşındayken Londra’daki evinde ölü bulundu. Polis ölümü “beklenmedik fakat şüpheli olmayan” bir ölüm olarak değerlendiriyor.

Ölümünün ardından kısa bir açıklama yapan ailesine göre, Arday uzun süredir devam eden bir taciz ve yanlış bilgi kampanyasından olumsuz etkilendi. Gerçekten de Arday hakkında yapılan haberlerin sayısının oldukça fazla olduğunu fark etmemek elde değil. Öyle ki, Westminster Üniversitesi’nden Steven Barnett haber sayısını hesaplama ihtiyacı hissetti ve Arday hakkında yalnızca 22 günde 289 haber yayımlandığını tespit etti.

Sorun gerçekten intihal mi?

Arday hakkında ortaya atılan bir intihal iddiası, kısa sürede adeta bir çöküş gösterisine dönüştü. Şaşırtıcı olan nokta da tam olarak bu. Bir akademisyenin intihal yapması çoğu zaman gazetelerde okuduğumuz bir haber haline gelmez, geldiğinde dahi günlerce gündemi meşgul etmez. Bunun en yakın örneği Arday ile aynı kurumda görev yapan William O’Reilly. Yapılan incelemede O’Reilly’nin bir öğrencisinin iki ödevinden 12 sayfadan fazla bölümü neredeyse kelimesi kelimesine kendi makalesinde kullandığı tespit edildi. Makale geri çekildi, O’Reilly ise görevinde kaldı. Vaka haber oldu ama Arday olayında olduğu gibi bir sansasyona dönüşmedi.

Arday vakasında ise, intihal iddiasını akademisyenin hayat hikayesinde tutarsızlıklar bulunduğu iddiaları takip etti. Çalıştığını söylediği kurumlarda aslında çalışmadığı, röportajlarında yaptığını belirttiği şeyleri aslında yapmadığı haberleştirildi. Belirli bir kesim, O’Reilly’nin sürecini de örnek göstererek, Arday’in ırkçılık kurbanı olduğunu öne sürse de........

© 10 Haber