İki il  öncə, yəni 2024-cü  ilin sentyabr ayının 8-də yazmışdım  bu  yazını ... Adını da  "Kəlbəcərə qovuşan Hidayət  Elvüsal " qoymuşdum... Bu  iki ildə həyatımızda, eləcə də Kəlbəcərimizdə  çox  şeylər, çox  məqamlar  dəyişdi...Amma  Hidayət Elvüsal  yadaşımızda  necə  tanımışdıq  elə də  qaldı... Dəyişən zamanın içində şəxsən mən ondan  yeri  gəldikcə  xatirələr  danışdım... Söylədiyi  lətifələri  dilimə  gətirdim...Amma..

Amma  bu  iki ildə  Kəlbəcərə  gedib orada  XOŞBƏXT  yaşayan  ruhunu  ziyarət  edə  bilmədim! Səbələr  çoxdu... Və  yenə AMMA...

Amma  son  vaxtlar  tez-tez  gəlir  yuxuma ... Gəlir...Qınayır..  Özü  də  HAQQINA  edir  bunları! Ötən gecə də  birlikdə  idik... Bu  iki  yaşlı  yazını da o  saldı  yadıma... Mən də   yazını  tapıb   təkrar  oxudum..insafən  pis  alınmayıb.. Ona  görə təkrar  çap  edirəm! Sadəcə adın  dəyişirəm... KƏLBƏCƏRDƏ  YAŞAYAN HİDAYƏT  ELVÜSAL

                                                                                           ***

Dünya insanlarla gözəldi. Amma nə edəsən ki, insan formatında gözə görünənin hamısı böyük hərflə yazılan, ürəklə çağırılan insan deyil. Mənə görə bu böyük insanların kölgəsinə sığınan hansısa varlıqlardı. Lap bir az da kobud səslənsə, ağacdan şirə çəkən qurdlara bənzəyirlər. Təəssüf ki, onlarla mübarizə aparmaq mümkün deyil. Amma yaxşı ki, yaxşılar   var! Böyük hərflərlə yazılan YAXŞILAR!..

Mən onu 1975-ci ildən üzü bəri tanımışam. Öncə mətbuatdakı imzasını, sonra da özünü. Və həyat elə gətirib ki, bu tanışlıq isti, səmimi bir münasibətin özülü olub. Hətta bağ evinin də qonağı olmuşam. Oturub hovuzun........

© Ədalət