Kişisel Hırsların Gölgesinde Tükenen Muhalefet

Geçtiğimiz günlerde yakın bir dostumun ziyaretinde siyaset üzerine sohbet ederken söylediği sözler oldukça üzücüydü açıkçası…

“Ya Biraderim bu memlekette yazlığın, kışlığın, üç beş dairen, hanlarda dükkânların, arazilerin, lüks araban varsa; üstelik bunlar babadan, dededen kalmışsa, bu siyasete bulaşmak akıl kârı değil. Siyaset artık kimileri için iş bulma, ihale alma, makam kapma ve servet edinme aracına dönüşmüş. İmkânların varsa neden bu insanlarla uğraşıp kafanı yoracaksın birader? Şu kısacık hayatta basit insanlara zaman ayırmaya değmez. Yine yazın, çizin ama ne gerek var birader, bu saçma sapan insanlarla uğraşmaya? Bence yanlış yapıyor ve kendinizi boş yere yoruyorsunuz.”

Dostumun sözleri sert ve karamsar görünebilir. Ancak toplumun siyasete ve siyasetçiye duyduğu güvenin ne ölçüde aşındığını da ortaya koyuyor.

Ne yazık ki siyaset, toplumun önemli bir kesiminin gözünde ülkeye hizmet etmenin değil, kişisel çıkar sağlamanın yolu olarak görülüyor.

Elbette bütün siyasetçileri aynı kefeye koyamayız. Siyaseti toplumsal sorumluluk olarak gören, hiçbir kişisel beklenti taşımadan mücadele eden çok sayıda değerli insan var. Ancak bu gerçek, siyasetteki liyakatsizliği, çıkar ilişkilerini ve kişisel ikbal mücadelelerini görmezden gelmemizi........

© Yurt