Ben bu şehri özler oldum. Halbuki içinde yaşamaktayım her saniye her dakika her saat ve her gün...Gözlerim nemleniyor, ağlayacak gibi oluyorum.Bu sokaklar, bu caddeler, bu insanlar beni tanımıyor artık. Eski Giresun'u arar oldum.Bu apartmanı, apartmanları anlamaz oldum.Baba evim Hacıhüseyin Mahallesi'nde. Annemle babam rahmetli olmadan haftanın her günü ziyaretlerine giderdim. Sohbet ederdim onlarla. Apartmanda kimlerin oturduğunu, komşuluk ilişkilerini sorardım. Hiç yerli kimseler yok diye söylerlerdi.Eskiler,bir bir göçüyor bu dünyadan, yerine köylerden kente göçenler geliyor, derlerdi.Esma, Mediha, Emine teyzeyi, Tenekeci Faik amcayı ve onun tonton eşi Şükriye teyzeyi, Hamalbaşı Osman amcayı ve onun değerli eşi........

© Yeşilgiresun