Tüfek icat oldu, mertlik bozuldu. İnternet yaşamınıza girdi, kitaplar çıktı. Aslında kitaplar, daha önce televizyon ile geriye düşmüştü. Bugün televizyonun da bir değeri kalmadı. Ancak, internet ve televizyonun bilgi aktarması, anlıktır. Gerçek bilgiyi itip gözümüzün ucuna gelenin gerçeği yansıttığını sanıyoruz. Kitap okuyarak elde edebileceğimiz derinlikli bilgiye sahip olma isteğimiz yok oldu. Daha doğrusu öğrenmeye ilgimiz kalmadığı gibi merakımız da bitti. Diğer taraftan internet üzerindeki bilginin kirli olduğu, gerçeği yansıtmadığı herkesin kabulüdür. Bunun da ötesinde aktarılan bilgilerin kaynağı mevcut değildir. Eskiden yazılı basında, edebiyatta “intihal” olgusu vardı. Türkçesi “aşırma” olup kaynak göstermeden kendi yazmış gibi yayınlanması demekti. İnternet dünyasının kirli olduğu kadar intihalle dolup taştığını görmekteyiz. Bilgiye, emeğe saygısızlık yaşamımızın her anına girmiştir. Bilgiden çok, anlık görselleri önceleyen sığ bir yaklaşım içindeyiz. Bilgi, binlerce, on binlerce yıldaki insanlık tarihinin birikimidir. Bir kişiye telif hakkı doğuracağını düşünmemekle birlikte önceki çalışmaların, emeğin değerinin bilinmesi ve başkalarına da açıklanması icap eder. Rakamları oluşturan, sayıları araştıran ve bulan kişi veya kişilerin bugünkü bilgisayar yazılımı üzerinde hakkı yok mudur? Harfleri bulan, kelimeleri, cümleleri oluşturan insanların, toplumların bugünkü edebi metinler üzerinde hakkı yok mudur? Tekerleği bulan kişi veya kişilerin bugünkü makineler üzerinde hakkı yok mudur? Elektriği bulan kişinin kendinden önce sayıları bulan kişiye borcu yok mudur? Ya da bugün içinde yaşadığımız sosyal medya dünyasının elektriği bulan kişiye borcu yok mudur? Bilgi, tuğla gibidir. Her bir tuğla üst üste konulduğunda duvar olur. İnsanların, kuşakların, toplumların kendisinden önceki birikimine bilgi demiyor muyuz? ***Biz yine fındığa gelelim. Cumhuriyet öncesinde de sonrasında da fındığın, ülkemiz ekonomisi için çok önemli olduğu kesindir. Ülkemizin geçmişinde çok önemli işlevi........

© Yeşilgiresun