Borsa İstanbul’da son yıllarda yaşanan bazı olaylar artık “tesadüf” denilerek geçiştirilemeyecek bir noktaya geldi. Çok sayıda şirket patronunun yaptığı işlemler, piyasanın adaletine olan güveni ciddi biçimde sarsıyor. Daha da vahimi, bu süreçler yaşanırken ilgili kurumların çoğu zaman tribünden maçı izler gibi davranması.

Ortada tam anlamıyla bir “el çabukluğu marifet” düzeni var.

Senaryo genelde aynı işliyor…

Önce patronlar ve tahtacılar arasında görünmez bir trafik başlıyor. Hisse fiyatları çeşitli yöntemlerle yukarı taşınıyor. Sosyal medya operasyonları, manipülatif haber akışları, yapay hacimler, agresif tavan serileri…

Küçük yatırımcı doğal olarak “bir şey oluyor” diyerek hisseye koşuyor.

Patron sahneye çıkıyor.

Kimi zaman yüksek iskontolu kurumsal satış yapılıyor, kimi zaman köprü satışlarla pay el değiştiriyor, kimi zaman farklı yatırımcı hesapları üzerinden dolaylı çıkışlar gerçekleşiyor. Yöntem çok, sonuç aynı:

Patron satıyor, küçük yatırımcı yakalanıyor.

Üstelik işin en dikkat çekici tarafı şu:

Şirketin gerçek durumunu en iyi bilen kişi patronun kendisi.

Şirketin nakit akışını biliyor.

Borç baskısını görüyor.

Sipariş iptallerini biliyor.

Bankalarla yaşanan sorunları biliyor.

Konkordato riskini görüyor.

Yani........

© Yeniçağ