Gencecik bir öğretmen… Hayatının en verimli çağında, öğrencilerine gelecek kurmaya çalışan bir insan… Ve onu öldüren bir çocuk: 14 yaşında.

Bu cümleyi kurmak bile insanın içini parçalıyor.

Ama mesele sadece bir cinayet değil. Çünkü bu olay tek başına değil. Türkiye’nin son yıllardaki haber arşivine bakın: Güngören’de, Kadıköy’de, Ankara’da, Trabzon’da, Malatya’da… Fail çoğu zaman 18 yaşın altında. Bazen 17, bazen 15, bazen 14.

Sadece cinayetler de değil. Akran zorbalığı, bıçaklama, darp, okul kavgaları… Her yıl yüzlerce olay polis kayıtlarına ve haber bültenlerine giriyor.

Toplumun sorması gereken soru şu: Bu çocuklar neden bu kadar kolay şiddete başvuruyor?

Şiddetin Normalleşmesi

Bir toplumda şiddet artıyorsa önce kültürel iklime bakmak gerekir.

Türkiye’de son 10–15 yılda televizyon ekranlarını açın: Mafya dizileri. Devletle çalışan mafyalar. Lüks arabalar. Silahlar. “Delikanlılık” adı altında işlenen infazlar.

Bu dizilerde suç çoğu zaman ahlaki bir problem olarak değil, güç gösterisi olarak sunuluyor. Kahramanlar mafya liderleri oluyor. Silah taşıyan karakterler........

© Yeniçağ