Türkiye’nin son haftalarda uluslararası basında aldığı yer, yüzeyde bir “yükseliş anlatısı” üretse de, derinlerde daha karmaşık bir yapıyı işaret ediyor. Dışarıdan bakıldığında Ankara; savunma sanayi kapasitesi artmış, NATO içinde daha kritik roller üstlenen, enerji ve ticaret diplomasisini genişleten bir aktör olarak sunuluyor. Özellikle askeri teknoloji ihracatı ve bölgesel güvenlik denklemindeki ağırlık, Türkiye’yi klasik “çevre ülke” tanımının ötesine taşıyor.

Fakat aynı fotoğrafın içine biraz daha yakından bakıldığında, bu jeopolitik genişlemenin iç politik yapı ile aynı ritimde ilerlemediği görülüyor. Uluslararası basının Türkiye haberlerini yalnızca dış politika üzerinden değil, giderek daha fazla iç siyasal gerilimler üzerinden de okuması tesadüf değil. Çünkü dışarıda güçlenen her devlet anlatısı, içerideki kurumsal tutarlılıkla desteklenmediğinde kırılgan bir zemine dönüşür.

Bugün Türkiye’nin karşı karşıya olduğu temel sorun, “güçlü devlet” söylemi ile “istikrarlı kurumlar” gerçeği arasındaki mesafedir. Bir tarafta........

© Yeniçağ